پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٠٢ - انحراف اخلاقى

همان‌طور كه پيشتر گفته شد، هارون اموال و هداياى زيادى به خوانندگان مى‌داد. او شيفته سه تن از كنيزكان آوازه‌خوان شده بود و از همين‌رو درباره آنان شعرى سرود كه در آن آمده است:

«آن سه دوشيزه، اختيار مرا به دست گرفته؛ و تمام قلب مرا به تسخير خود درآورده‌اند.

چه مى‌بينم! تمام خلق فرمانبردار من بوده؛ و من فرمانبردار آن سه هستم، اما ايشان نافرمانى من مى‌كنند.

اين [وضع‌] جز فرمانروايى هوا و هوس نبوده؛ و آنان از همين راه در قدرت من رخنه و مرا مغلوب [خويش‌] كرده‌اند».[١][٢]

در حالى‌كه هزاران جنگاور در جنگ‌ها و در دفاع از حريم و مرز سرزمين‌هاى اسلامى جان مى‌دادند، اما هارون اندك اندوهى به خود راه نمى‌داد و چون خبر مرگ كنيزكى به نام «هيلانه» شنيد غرق اندوه شد، در رثاى او چنين سرود:

«در سوگ او بايد گريه‌كنندگان بگريند؛ و هم در اندوه او مرثيه‌ها دل‌ها را بسوزانند.

او با رفتنش دردى پايا براى من آفريده؛ آن را به ارث براى من بر جاى گذارد».[٣][٤]

[١] . الأغاني ١٦/ ٣٤٥ و فوات الوفيات ٤/ ٢٢٦.

[٢] .

[٣] . همان‌جا.

[٤] .