انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٠ - روزى انسان مى رسد

«فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ»

قسم به پروردگار آسمان و زمين كه ما رزق را براى شما مى‌رسانيم، وآن‌چه را كه به شما وعده داده‌ايم حق است، همه را براى شما خواهيم داد؛ همان‌گونه كه شما سخن مى‌گوييد، ما به تمام وعده‌هاى خود عمل مى‌كنيم. خداوند جل جلاله انسان را دوست دارد و آن‌چه را به او وعده مى‌دهد تحقق ميابد. در شعرى‌كه به حضرت على عليه السلام نسبت داده شده است. آن‌حضرت عليه السلام مى‌فرمايد:

آيا گمان كرده اى كه تو يك جسم و ماده كوچكى هستى در حالى‌كه در وجود تو يك عالم بزرگ نهفته است.

تو همان كتاب آشكار خدا هستى كه از هر حرف تو هزاران مضمر و اسرار كشف مى‌شود.[١]

خوب است كه به مناسبت اين آيه مباركه، قدرى بيشتر صحبت كنيم، تا مطلب مقدارى روشن‌تر شود، انسان بايد علم، حكمت و قدرت خدا را چه در روى زمين و

[١] -( ميبدى، حسين بن معين‌الدين، ديوان أمير المؤمنين( ع)، محقق، مصحح، زمانى، مصطفى، ص ١٧٥، قم، دار نداء الإسلام للنشر، چاپ اول، ١٤١١ ق)