انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٤ - هدايت و عبادت

آخرالزمان را قبول نكردند، اين اختلافات در طول تاريخ انسان‌ها بوده و تا روز قيامت هم ادامه خواهد داشت.

اختلافات دينى نيز از يك جهت براى بشر مفيد است؛ زيرا انسان را به تحقيق و موشكافى وا مى‌دارد؛ اگر تحقيق انسان منصفانه باشد حتماً به حقيقت دست‌رسى پيدا مى‌كند و روى لجبازى دست برداشته و به حقيقت تسليم مى‌شود، يكعده كه هميشه به لجبازى و جهالت خود باقى مى‌ماند در واقع قابل هدايت نيستند؛ اما بدون شك هر محقق در نهايت امر حقيقت را پيدا مى‌كند.

«وَ لا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ» اين اختلافات بين مردم ادامه دارد، «إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ» مگر آن كسانى را كه خدا آنان را هدايت مى‌كند. «وَ لِذلِكَ خَلَقَهُمْ»[١] براى همين انسان را خلق كرديم.

هدايت و عبادت‌

خدا به بندگانش نياز ندارد كه از آنان سود ببرد، او مى‌خواهد بر بندگانش جود و احسان نمايد. مى‌فرمايد: من انسان‌ها را خلق كردم تا رحمت خود را شامل حال‌شان نمايم، آنان را به صراط مستقيم هدايت كنم و در بهشت متنعم شان‌سازم. در آيه پنجا و شش سوره ذاريات علت خلقت را عبادت ذكر نموده است؛ ولى در اين آيه مباركه‌

[١] - هود/ آيه ١١٩