سوى ديگر بگويند: فهم شما از قرآن، حجّت نيست![١] پس كتاب خدا اصل و دليل و حجّت در هرحال و هرجايى است و بر اخبار و روايات، مقدّم و معيار احاديث است؛ زيرا صحّت و سقم اخبار را مى‌شود با كتاب خدا شناخت. از اين رو، اخبارى را كه صحّتشان را نمى‌دانيم، بر قرآن عرضه مى‌داريم.[٢]

٣. رواياتى كه مى‌گويد: در برخورد با اخبار متعارض، به قرآن رجوع كنيد و از ميان آنها خبرى را بپذيريد كه موافق كتاب خداست، و هر روايتى را كه مخالف قرآن بود، ردّ كنيد.[٣] روشن است كه اين آيات كه دو خبر متعارض را با آنها مى‌سنجيم، از ظواهر كتاب‌اند و نص نيستند. چگونه مى‌شود روايت را بر كتاب خدا عرضه بداريم، در حالى كه چيزى از كتاب خدا را نمى‌فهميم؟![٤]

٤. رواياتى در باب شروط، گوياى اين كه هر شرطى كه در عقود مى‌شود، چنانچه مخالف كتاب خدا باشد، اعتبار ندارد و باطل است.[٥] اگر ما ظواهر قرآن را نفهميم و براى ما حجّت نباشد، چگونه مى‌توانيم بفهميم كه آن شرط مخالف كتاب خداست؟[٦]

٥. رواياتى كه مى‌گويند: در فتنه‌ها به قرآن پناه ببريد و به آن چنگ بزنيد.[٧] عمل به اين روايات نيز منوط به فهم قرآن است.[٨]

[١]. الرسائل الاصولية، رساله أصالة البرائة، ص ٣٦١؛ فرائد الاصول، ج ١، ص ١٤٥؛ الحقّ المبين فى تصويب المجتهدين و تخطئة الأخباريّين، ص ٢٠؛ شيعه در اسلام، ص ٥٣؛ الفوائد الحائرية، ص ٢٨٣- ٢٨٦.

[٢]. تصحيح الإعتقاد( سلسلة مؤلَّفات الشيخ المفيد، ج ٥)، ص ٤٤؛ رسائلة فى الردّ على أصحاب العدد( رسائل الشريف المرتضى، ج ٢)، ص ٥٦.

[٣]. براى نمونه، وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٨٤( صفات القاضى، باب ٩)، ح ٢٩؛ الكافى، ج ١، ص ٦٨، ح ١٠.

[٤]. الأنوار النعمانية، ج ١، ص ٣١٠؛ فرائد الاصول، ج ١، ص ١٤٥؛ الحقّ المبين فى تصويب المجتهدين و تخطئة الأخباريّين، ص ٢٠؛ كفاية الاصول، ج ٣، ص ٢١٣.

[٥]. براى نمونه: وسائل الشيعة، ج ١٢، ص ٣٥٣،( الخيار، باب ٦) ح ١- ٤؛ الكافى، ج ٥، ص ١٩٦، ح ١.

[٦]. فرائد الاصول، ج ١، ص ١٤٥؛ كفاية الاصول، ج ٣، ص ٢١٣.

[٧]. مانند سخن پيامبر خدا( وسائل الشيعة، ج ٤، ص ٨٢٨، باب ٣، از ابواب قراءة القرآن)، ح ٣.

[٨]. نابغه فقه و حديث( به نقل از: غاية المراد، سيدنعمة الله جزايرى)، ص ٢٢٠؛ الحقّ المبين فى تصويب المجتهدين و تخطئة الأخباريّين، ص ٢٠.