اخباريگرى، تاريخ و عقايد - بهشتى، ابراهيم - الصفحة ٥٠٣ - نگاه اخباريان و علم درايه و رجال

شيعه وجود دارد، از اصول چهارصدگانه اصحاب ائمّه (عليهم السلام) گرفته شده و آن اصول هم متواتر و يا محفوف به قرائن اند.[١]

روى اين جهت، علم درايه و رجال فوايد زيادى در نزد اخباريان ندارند و ذكر اسناد اين روايات از باب تبرّك و تيمّن ذكر شده است.

محمّدامين استرآبادى مى‌گويد: فايده اجازه در حديث، و ذكر اسناد نسبت به متعلّق احاديثى كه متواترند مانند كتُب اخبار اماميه كه اجمالًا متواترند و علم به صحّت مضامين آنها داريم، فقط براى تبرّك و تيمّن است و اين، امر مطلوب و مرغوبى است.[٢]

بيان شيخ‌حسين كركى، اين است: بعد از آن كه بيان كرديم احاديث ما صحيح است، فايده علم درايه در نزد ما كم است. اماميه نه احتياج به علم درايه دارند و نه نسبت به آن تأليفى داشته‌اند، و عمده مقاصد آن با روش قدما مخالف است. اوّل كسى كه از اصحاب درباره درايه تأليف كرد، شهيد ثانى است كه درايه ابن‌صلاح شافعى را مختصر كرده و بعد شرح نموده است و چون اطّلاع بر عُدّهى شيخ و اصول محقّق نداشت تا فرق بين طريق قدما و متأخّران را بشناسد، بر شيخ و غيرشيخ، در عمل به اخبار، زياد اعتراض كرد.[٣]

شيخ‌حرّ عاملى بعد از آن كه طُرُق خودش را به مؤلّفان كتبى كه از آنها روايت نقل مى‌كند، ذكر مى‌نمايد، مى‌گويد: اين طُرُق را ذكر كرديم نه به‌خاطر آن كه عمل به اين روايات، توقّف بر آن طُرُق داشته باشد؛ بلكه آن را از باب تبرّك و تيمّن و

متّصل‌شدن سلسله سند به اصحاب عصمت، ذكر كرده‌ايم؛ زيرا آن كتُب متواترند و قرائن بر صحّت و ثبوت احاديث آنها وجود دارد.[٤]

[١]. الفوائد المدنية، ص ٦٠، ٦٥ و ١٧٦؛ لوامع صاحب‌قرانى، ج ١، ص ١٠١- ١٠٢؛ هداية الامّة، ج ٨، ص ٥٨١؛ وسائل الشيعة، ج ٢٠، ص ٩٦؛ روضة المتّقين، ج ١، ص ٢٨- ٢٩؛ هداية الأبرار، ص ٨٧ و ٨٩.

[٢]. الفوائد المدنية، ص ٥٣.

[٣]. هداية الأبرار، ص ١٠٢ و ١٠٤.

[٤]. وسائل الشيعة، ج ٢٠، ص ٤٩( الفائدة الخامسة).