صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٧٨ - بيعت
يا به مناسبتى ديگر , نام يك يك آنان را نيز معين مى كند تا آخرين نفر كه مهدى منتظر است و خدا به دست او جهان را كه پر از ستمگرى و تجاوز شده است , سرشار از عدالت اجتماعى و روشهاى انسانى خواهد ساخت
- نصوص و گفته هاى صريحى از هر امام , بطور خاص , امام و پيشواى واجب الاطاعه ى بعد از خود را تعيين مينمايند
- علاوه بر اينها , تفوق علمى و عملى و اخلاقى و كرامتهاى هر يك از امامان نيز , دليل هاى وجدانى ديگرى مى باشند كه دو نوع دليل قبلى را تأييد مى كند
در اين ميان , بيعت كردن مردم , شرط امامت امام نيست مردم ميبايد با كسى كه نصوص و گفته هاى صريح پيغمبر بر او منطبق است بيعت كنند و اماميه بيعت كس ديگر را صحيح نمى دانند و با كسى كه مردم ميبايد با كسى كه داراى اين خصوصيت نيست , جز در موارد اضطرار و ناچارى , بيعت نمى كنند
بر اثر شرائط زمان و انگيزه ها و موجباتى كه اين شرائط را مى سازند , چنين پيش آمد كه مردم از ميان خلفاى واقعى رسول اكرم كه نصوص پيغمبر بر آنان تطبيق مى كرد , فقط با دو نفرشان بيعت كنند و آن دو نفر اميرالمؤمنين على و فرزندش حسن مجتبى بودند - سلام الله عليهما -
پس از امام حسن , دوره ى( خلافت) هاى اسمى آغاز شد با اين
بخارى ( ج ٤ ص ١٦٤ ) و ابوداود و ترمذى در( الجامع) و حميدى در( الجمع بين الصحيحين) و ديگران روايت كرده اند اين حديث با منحصر كردن عدد در]( ١٢ )] و با اضافه ئى كه در روايت مسلم ذكر شده - يعنى اينكه اين عدد خلفاء پيغمبر تا روز قيامت است - بطور آشكار مدعاى شيعه ى اماميه و عقيده ى آنان را درباره ى امامانشان تأييد مى كند و با واقعيت تاريخى - كه گروه زيادى از تيره هاى مختلف بنام خليفه حكومت كرده اند - سازگار نيست