صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٣٢٤ - نتايج بحث

شدت بحران مدائن آنچنان بود كه حتى شيعيان ميانه حال را نيز در مسير خود حركت داد و شيعه گرى و غرور حزبى و حتى عواطف ساده ى عربى را نيز - كه به دين مربوط نيست - از ياد او برد

آخر اگر اين , امام نيست , ولينعمت هم نيست ؟ و اگر نه , يك انسان شريف مجروح هم نيست ؟

اين يك نمونه از روشى است كه تاريخ از( شيعه ى) آن سپاه بياد دارد , وضع ( خوارج) و( امويها) و( شكاكها) و( الحمراء) را ديگر خودتان حدس بزنيد و يك نمونه كه تاريخ ضبط كند معمولا دليل بر وجود نمونه هاى فراوان ديگرى است كه يا از حافظه ى تاريخ محو گشته و يا از آغاز نخواسته آن را ضبط نمايد

يك روى ديگر مسئله نيز از پاسخى كه امام حسن به شيعيانش - كه صلح را بر او خرده ميگرفتند - داد , استفاده مى شود

وى در اين پاسخ فرمود( : از صلح با معاويه منظورى جز اين نداشتم كه شما را از كشته شدن برهانم) [١] , جملات فراوان ديگرى هم بدين مضمون از آنحضرت باقى است

اينك براى درك اين حقيقت باندازه ئى كه خواننده را به مفاد اين جمله كاملا معتقد سازد , توضيحى ميدهيم :

مبارزه ى امام حسن و معاويه در حقيقت , مبارزه ى دو شخصى كه هر