صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٣٢٦ - نتايج بحث

و گنجينه ى امن و امان ميراث رسالت , تبديل يافت

بنابراين , طبيعى بود كه دعوت عام امام حسن به نبردى كه سرنوشت آن دو مكتب را بايد تعيين كند , با قبول همگانى اين زبدگان و برگزيدگان كه پس از رحلت پدرش در كوفه مانده بودند و غالبا از شيعيان او و پدرش و از صحابه ى جدش پيغمبر بودند , مواجه گردد و از اينرو بود كه اينان همگى در جايگاههاى خود در ميان صفوف و واحدهاى سپاه در اردوگاه نخيله مجتمع گشتند

در هيچ نقطه ئى از عالم , استعداد و امكان نگاهدارى و حراست ميراث اسلام بوجه صحيح , باندازه ى اين سپاه - كه متضمن گروههاى ارزنده و افراد خاندان پاك بنى هاشم بود - وجود نداشت

در كنار اين بزرگمردان در صفوف اردوگاه( نخيله) گروههاى ديگرى نيز وجود داشتند كه در گذشته بتفصيل عناصر آنان و انگيزه هاى آنان و نتائج اعمال آنان را بازگو كرده ايم

شروع به صف آرائى و بسيج جنگى نيز ضرورتى بود كه اوضاع و احوال آن را ايجاب مى كرد و در فصول پيشين بدان نيز اشاره كرده ايم

در ظرف روزهائى كه شماره ى آن از عدد انگشتان كمتر بود , عناصر گوناگون و رنگارنگ در دو اردوگاه مسكن و مدائن گرد آمدند و صفوف جنگ از اين اشخاص مختلف الحال تشكيل شد در هر يك از اين دو اردوگاه در كنار مسلمانانى از طبقه ى ممتاز يعنى افراد مسلكى و با ايمان و مخلص , مردمى از طبقات مختلف و ميانه حال قرار گرفتند

فرار عبيدالله بن عباس و همراهانش بسوى معاويه , به تصفيه ئى شبيه بود كه در صورت عدم وقوع پيش آمدهاى ديگرى از همان نوع و غيره ,