صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ١٧٢ - عناصر سپاه
جنگ در اردوگاه پيوستند
رايت جهاد , در هفت محله ى كوفه و همه ى مراكز عمومى آن بر افراشته شده و مردم را بسوى خدا و به پيروى از آل محمد - عليهم السلام - دعوت مى كرد
در آن پايتخت مرده ى عافيت طلب , بيدارى و سر زندگى تازه ئى پديد آمده بود كه به احساس وظيفه يا آمادگى براى انجام آن شبيه بود
كاهلى و سنگينى مردم براى جنگ كه معلول تبليغات شام يا راحت طلبى خود آنان بود هر چند در كوفه نفوذ فراوان داشت ولى اين بيدارى تازه كه مديون فعاليت آن خطباى بزرگ بود , در زمانى كوتاه , در مردم رغبتى و بر اثر آن نشاط و فعاليتى و بدنبال آن شور و حماسه ئى بر انگيخت
با همه ى نغمه هاى پليدى كه از طرف مخالفان امام حسن ساز مى شد , تبليغات ياران نزديك به وى توانست تا حدودى مؤثر واقع شده و عده ى زيادى از مردم را به جهاد , راغب سازد و در نتيجه( : مردم براى رفتن به اردوگاه , شور و نشاطى يافتند) [١]
همچنين اين تبليغات تا حدودى زيادى موفق شد كه افكار عمومى مردم كوفه و محلات و نواحى نزديك به آن را - كه با بازارها و دستگاههاى قضائى و ادارى آن ارتباط روزانه داشتند - با خود همراه سازد
مهارت و زبردستى خطباى كوفه در اين بود كه بخوبى توانستند از زمينه ى فكرى مساعد و آماده ى مردم استفاده كنند و در پوشش دعوت به جهاد , با تمام قوا آنان را به پيروى از خاندان پيغمبر دعوت نمايند
دوستان و ياران اهل بيت , با آهنگى رسا و بيانى قوى , مناقب اين
[١]- عين عبارت ابن ابى الحديد در اينباره ( ج ٤ ص ١٤ )