يهلّ بالفرقد ركبانها كما يهلّ الرّاكب المعتمر
و هر ذبيحه كه بر اين وجه كشند حرام باشد[٣٦٤-ر]و پليد بود و هرچه به او [١]تعلق دارد پليد بود و تصرّف در او حرام بود به ساير انواع تصرف.و در آيت دليل است بر آنكه ذبايح [٢]آنان كه مخالف اسلام باشند از ساير اصناف كفار حرام است براى آن‌كه ايشان نام خداى نبرند برآن و اگر نام خداى برآن بگويند آن نه نام خداى باشد چه ايشان خداى را نشناسند.

امّا ذبايح المجبرة [٣]و المجسّمة [٤]به نزديك ما هم روا نباشد و نشايد بخوردن [٥]وَ الْمُنْخَنِقَةُ ،و گلو بازگرفته.

سدّى گفت:ايشان گاو و گوسفند را بگرفتندى [٦]و گلوى ايشان در ميان دو شاخ گرفتندى و سخت دركشيدندى تا بمردى آنگه بخوردندى.

ضحّاك گفت:به دست گلوش [٧]بازگرفتندى تا بمردى آنگه بخوردندى و اولى‌تر حمل آيت بر عموم بر هر وجه [٨]كه باشد گلو بازگرفته از جملۀ حيوانات حلال [٩]حرام باشد و انخناق مطاوع خنق باشد يقال:خنقته [١٠].فانخنق [١١]. وَ الْمَوْقُوذَةُ ،و نيز آن را كه به چوب و عصا بزنند تا بميرد يقال:وقذها يقذها وقذا و اوقذها ايقاذا اذا اثخنها ضربا چون مبالغت كند در ضرب او و زدنش اين گويند قال الفرزدق:

شغّارة تقذ الفصيل برجلها فطّارة [١٢]لقوادم الابكار
و اين قول عبد اللّٰه عبّاس است و قتاده و ضحّاك و سدّى وَ الْمُتَرَدِّيَةُ ،آن باشد كه از كوهى بيوفتد [١٣]يا از جايى بلند يا در چاهى افتد [١٤]و بميرد.

[١] .آج،لب:بدو.

[٢] .مر:ذبايحه.

[٣] .مر:مجبره.

[٤] .مر:مجسمه.

[٥] .مر:خوردن.

[٦] .مر:گرفتندى.

[٧] .مر:گلويش.

[٨] .مر:هر دو وجه.

[٩] .وز+و.

[١٠] .تب،لت:خنقه.

[١١] .لب،اساس:فانخنقا،با توجه به منابع لغت تصحيح شد.

[١٢] .مر:فطّاوة.

[١٣] .لت:بيفتد.

[١٤] .مر:اوفتد.