و در خبر است كه بعضى صحابه رسول را گفتند:يا رسول‌اللّٰه!ما را كجا صلاح باشد پس از اين آيت كه خداى تعالى گفت: مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ؟ رسول -عليه السّلام-گفت:

يا هذا أ لست تمرض أ لست تحزن ،نه بيمار نباشى [١]نه تو را اندوه [٢]رسد؟گفت:بلى.گفت:آن كفّارت گناه بود.

و در خبر است كه چون اين آيت آمد،ابو بكر الصّدّيق گفت:هذه قاصمة،اين آيت پشت شكننده است،و به يك روايت گفت:انّى وجدت انقصاما [٣]في ظهري حتّى لا أتمطّى بها.رسول-عليه السّلام گفت:

انّما هى المصيبات في الدّنيا. و بيان اين حديث

قوله-عليه السّلام. لا يصيب المؤمن وصب و لا نصب و لا سقم و لا أذى حتّى الهمّ يهمّه الّا كفّر اللّٰه بها من خطاياه ،گفت:مؤمن را هيچ دردى و رنجى و ماندگى و بيمارى نرسد تا آن غم كه او را غمگين كند الّا خداى تعالى آن به كفّارت گناهش كند.

و در خبر است كه رسول-عليه السّلام-گفت چون اين آيت فرود آمد و صحابه جزع كردند:

ابشروا و قاربوا و سدّدوا انّه لا يصيب احدا منكم مصيبة فى الدّنيا الّا كفّر اللّٰه بها خطيئة حتّى الشّوكة يشاك احدكم بها ،گفت:بشارت باد شما را نزديك باشى [٤]با مردم و بر صلاح باشى [٥]كه هيچ‌كس نباشد كه او را مصيبتى رسد و الّا خداى به كفارت گناهش كند تا آن مقدار كه اگر خارى در پايش شود كفّارت گناهش باشد.

حسن بصرى گفت در اين آيت:مراد به آيت كافر است،امّا مؤمن [٦]را خداى تعالى جزا كه دهد بر نكوتر عملش دهد و از سيّئاتش تجاوز كند،آنگه اين آيت بر خواند: لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا وَ يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ الَّذِي كٰانُوا يَعْمَلُونَ

[١] .تب،مت،آج،لب،لت:بيمار بباشى،مر:نه تو بيمار شوى.

[٢] .مر:اندوهى.

[٣] .آج،لب،مر،لت:انقضاما.

[٤] [٥] .مر،لت:باشيد.

[٦] .مت:مؤمنان.