رسول-عليه السلام-گفت:گواهى ده كه خدا [٢]يكى است و محمّد رسول اوست تا تيغ با تو دهم تا بروى،گفت:اين نگويم،و لكن با تو عهد كنم كه هرگز با تو و قوم تو كارزار نكنم و كس را بر تو يارى نكنم.

رسول-عليه السلام-تيغ به او داد،او تيغ بستند و گفت:و اللّٰه لانت خير منّي،به خداى كه تو از من بهترى.رسول-عليه السلام-گفت:

انا احق بذلك منك به هر حال من سزاوارترم به آن‌كه از تو به باشم [٣].حويرث با اصحابش شد،او را گفتند:ويلك،تيغ بركشيده به سر محمد شدى،چرا تيغ نزدى و جهانى را از دست او نرهانيدى،و چرا بيوفتادى [٤]بى‌آنكه تو را بيفگند؟گفت:آنجا كه من تيغ برآوردم،پنداشتى كسى بيامد و چيزى [٥]بر پشت من زد و مرا بيفگند و تيغ از دست من بيوفتاد [٦]،و محمّد تيغ برگرفت و اگر خواستى كه مرا بكشد توانستى و لكن نكرد، و او از من جوانمردتر بود،مرا گفت:اسلام آر [٧].قبول نكردم،و لكن عهد كردم كه نيز با او قتال نكنم و كس را بر او يارى نكنم،و رود ساكن شد [٨]رسول-عليه السلام- با لشكرگاه آمد و از اين حال صحابه او خبر داد و آيت برايشان خواند.

و اصل«جناح»من جنح اذا مال باشد،براى آن‌كه صاحب جناح مايل است از صواب و راستى.پس گفتند:سبب نزول آيت اين بود-و اللّٰه اعلم.

فَإِذٰا قَضَيْتُمُ الصَّلاٰةَ -الآية.حق‌تعالى گفت:چون حال اين حال باشد،و شما را با دشمن مصاف باشد و نماز خوف كرده باشى [٩]و پرداخته،در عقب آن ذكر خداى[كنى] [١٠]از حمد و ثناى او و دعاى خود و برادران خود به فتح و ظفر و نصرت و نفرين بر دشمنان خداى،تا باشد كه ظفر يابى [١١]،چنان كه گفت [١٢]:

[١] .مر،لت+حويرث.

[٢] .آج،لب،مر،لت:خداى.

[٣] .مر+چون.

[٤] .آج،لب،مر،لت:بيفتادى.

[٥] .مر+گران.

[٦] .آج،لب،مر،لت:بيفتاد.

[٧] .مر،لت:آور.

[٨] .لب+و.

[٩] .تب،مر:باشيد.

[١٠] .اساس،مت:ندارد،با توجه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[١١] .تب،مر:يابيد.

[١٢] .آج،لب+ فَإِذٰا قَضَيْتُمُ الصَّلاٰةَ.