روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٤٢ - ترجمه

و مجاهد گفت در روايت ابن نجيح [١]كه مراد آن است[٣٨٣-ر]كه به گناهى كه من كرده‌ام و گناهى كه تو كرده‌اى.گفت:براى آن‌كه چون كسى كسى را بكشد به قيامت [٢]گناهان مقتول بر قاتل نهند،و اين قول معتمد [٣]نيست براى آن‌كه خلاف ادلّۀ عقل است و ظواهر [٤]آيات محكمه،من قوله: لاٰ تَزِرُ وٰازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرىٰ [٥]، كُلُّ نَفْسٍ بِمٰا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ [٦]و جَزٰاءً بِمٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ [٧]و جَزٰاءً بِمٰا كٰانُوا يَكْسِبُونَ [٨].

و بر قاعدۀ عدل و ادلّۀ عقل اين مطرّد [٩]نيست امّا بر مذهب مجبّره راست است براى آن‌كه چون خداى تعالى كافران و گناهكاران را به كفرى و فسقى كه او آفريند در ايشان بخواهد گرفتن و ايشان را در آن اختيارى نه [١٠]و از آن محيصى نه،چرا نشايد كه يكى را به گناه ديگرى بگيرد و اگرچه او در آن بى‌گناه باشد!در كلام تقدير محذوفى هست و هو أن تبوأ وبال [١١]اثمي [١٢]و اثمك.

وَ ذٰلِكَ جَزٰاءُ الظّٰالِمِينَ ،و اين جزاى و پاداشت بيدادكاران است و اين دليل قول اصحاب وعيد نكند براى آن‌كه ما نيز گوييم كه جزاى ظالم دوزخ است جز آن‌كه عفو روا داراد از او [١٣]و در آيت نيست كه خداى تعالى عفو نكند او را بى‌توبه اين دعوى كردن دعوى باشد كه از آيت بر او دليلى نيست.

فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ ،در او سه قول [١٤]است:مجاهد گفت:شجّعته على قتل اخيه، نفس [١٥]او را شجاع بكرد بر قتل برادر.قتاده گفت:زيّنت له،بياراست بر چشم او.