حق‌تعالى گفت من تو را مالى دادم از آن مال زكات بده و آن ده دانك و نيم باشد،مال مال من است و تو بندۀ منى كه:العبد لا يملك شيئا و ان ملك على اصلنا من از آنچه به تو دادم براى تو بعضى باز مى‌خواهم تا براى تو در خزانۀ رحمت ذخيره [٢]كنم تا در دست تو تباه نشود كه: مٰا عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ مٰا عِنْدَ اللّٰهِ بٰاقٍ [٣]،تا وقت آن‌كه درمانده‌تر [٤]باشى با تو دهم در روز فقر و فاقتت.آنگه هم آن يا [٥]هم چند آن با تو بدهم يكى را ده و يكى را صد و يكى را هفصد با تو بدهم تمام كرده پرورده.و گفته‌اند آيت در عبد اللّٰه سلام آمد و ابن يامين و ابن صوريا و اسد و اسيد و ثعلبه و جز ايشان از علماى جهودان كه به رسول-عليه السّلام- [٦]ايمان آوردند.

قوله: إِنّٰا أَوْحَيْنٰا إِلَيْكَ ،آيت خطاب است با رسول[٣٥٦-پ]ما خداى تعالى گفت:يا محمّد ما به تو وحى كرديم چنان كه به دگر پيغمبران.و وحى خداى تعالى بر پيغمبران ارسال كلامى باشد به ايشان بر دست فرشته يا بر لوحى نوشته.چنان كه در حقّ موسى-عليه السّلام-فرمود كه: وَ كَتَبْنٰا لَهُ فِي الْأَلْوٰاحِ [٧]،تا بى‌واسطه چنان كه با موسى-عليه السّلام-و رسول ما-صلّى اللّٰه عليه و آله-گفت.

عبد اللّٰه عبّاس گفت و جماعتى مفسّران كه سبب نزول اين آيت آن بود كه چون خداى تعالى اين آيات كه پيش از اين است.من قوله: يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتٰابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰاباً مِنَ السَّمٰاءِ [٨]تا به آخر آيات،بفرستاد رسول-عليه السّلام-بر جهودان خواند.ايشان را خشم آمد،گفتند: مٰا أَنْزَلَ اللّٰهُ عَلىٰ بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ [٩]،خداى بر هيچ آدمى كتابى نفرستاد.خداى ردّ بر ايشان اين آيت فرستاد و گفت ما به تو وحى همچنان [١٠]كرديم كه به نوح و دگر پيغمبران كه از پس او بودند.خداى تعالى

[١] .آج،لب،مر،لت:مزد،مت:مژدى.

[٢] .مر+تو.

[٣] .سورۀ نحل(١٦)آيۀ ٩٦.

[٤] .آج،لب:درمانده تو.

[٥] .وز،لت:با.

[٦] .مر+آمدند.

[٧] .سورۀ اعراف(٧)آيۀ ١٤٥.

[٨] .سورۀ نساء(٤)آيۀ ١٥٣.

[٩] .سورۀ انعام(٦)آيۀ ٩١.

[١٠] .وز:چنان.