فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦ - تنديس قداست و فقاهت عبدالرضا ايزدپناه

محقق اردبيلى كم و بيش، در عرصه فقاهت برخوردار از اين همه بود كه پرتوى از آن را با عناوين زير مى‌نمايانيم:

١. سيرت فقاهتى او.

٢. تفسير مجدّد از فقه، يا نگاهى نو به فقه. ٣. پى‌ريزى مكتب فقهى.

سيرت فقاهتى محقق اردبيلى

از ويژگيهاى فقيهان بزرگ، خطوط برجسته‌اى است كه درسيرت فقاهتى آنان، چشم نواز است. همين‌ها اصول تحقيق‌آنان را تشكيل مى‌دهد و روش فقهى آنان را رنگ و جهتى‌ويژه مى‌بخشد.

سيرت علمى و تحقيقاتى محقق را با نگاهى گذرا به‌نوشته‌هاى او، مى‌توان چنين ترسيم كرد: * فقه قرآنى.

* فقه فطرى.

* فقه معنوى.

فقه قرآنى

قرآن، مام شريعت است. در استنباط احكام، قرآن استوارترين منبع است. نقشه مهندس آفرينش است درمعمارى بناى جامعه سعادت‌بخش و سازندگى انسان اسلام. با زبانى گويا و روشن اصول و خطوط شريعت را ترسيم كرده‌است. در ميان چهار منبع شريعت، قرآن، اساس است. گفته‌هاى معصومان، چون صبغه وحيانى دارند تاويل وتفسير درست قرآن بشمارند، حجّت هستند و معتبر: {و ما ينطق عن الهوى ان هو الاّ وحى يوحى } .