فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٠٤ - داد و ستد خردسالان درنگاه محقق اردبيلى محمد رحمانى

الف. آيات١. {و لاتؤتوا السفهاء اموالكم التى جعل اللّه‌ لكم قياما وارزقوهم فيها و اكسوهم و قولوا لهم قولا معروفا } . (١٦)

و مالهاى خود را كه خداوند وسيله بر پا بودن زندگى شماقرار داده، به كم خردان ندهيد و از آن بخورانيد وبپوشانيدشان و با آنان سخنى پسنديده گوييد.

گرچه فقها، در اين بحث، به اين آيه نپرداخته‌اند ولكن چون ممكن است به آن استدلال شود، ما آن را مطرح مى‌كنيم.

بى‌شك يكى از مصاديق سفيه، خردسال است، بنا بر اين‌مدلول آيه باز مى‌دارد از دادن اموال آنان كه پيش اولياء است و يا اموال خود اولياء به آنان و اين بازدارى، از آن جهت است كه آنان از نظر شارع پرهيز داده شده‌اند، از در اختيارگرفتن مال و حق دست‌يازى در اموال را ندارند.

شيخ طوسى پس از نقل اقوال درباره سفها در اين آيه مى‌نويسد:

مراد از سفها زنان و كودكانند و همين معنى را ابى الجارود از موسى بن جعفر(ع) نقل كرده است. (١٧)

همو از ابن عباس، سعيد بن جبير و حسن، سدى، ضحاك،مجاهد، قتاده و ابو مالك نقل مى‌كند كه اينان، سفها را به زنان و كودكان معنى كرده‌اند. (١٨)

علامه طباطبائى مى‌نويسد: سياق آيات، قرينه است بر اين كه مراد از سفهاء يتيمانى‌هستند كه سرپرستى آنان بر عهده اولياست. (١٩)

پس از آيه استفاده مى‌گردد كه خردسال پرهيز داده شده ازدست‌يازى اموال و در اختيار