سيد بن زهره،آيه ٩٠ سورؤ شريفه مائده را دليل بر نجس بودن خمر و هر شراب سكرآور و فقاع مى‌داند، براساس اجماع. (٥٨)محقق حلّى (٥٩)، علامه حلّى (٦٠)،شهيد اول (٦١)وثانى (٦٢)،فتوا به نجس بودن خمر داده‌اند.

در معتقد الاماميه آمده است:

خمر،پليد است و هر شراب كه مست كند،پليد باشد و قول خداى تعالى:«إنّما الخمر و الميسر و الأنصاب و الأزلام رجس من عمل الشيطان.

دليل است بر پليدى خمر؛ زيرا كه معنى رجس،بدو پليد و حرام است و اجماع اين طايفه،دليل است بر پليدى شراب مست كننده و بر پليدى فقاع و اجماع ايشان حق است. (٦٣)

فيض كاشانى نيز،قول مشهور را مبنى بر نجس بودن خمر و هر مسكرى كه در اصل روان باشد،نقل كرده و گرايش خود را بر پاك بودن آن، نتوانسته پوشيده بدارد و در پايان، عمل به قول مشهور را استوارتر،بلكه ظاهرتر و قوى‌تر دانسته است. (٦٤)

صاحب جواهر، قول به نجس بودن مست كننده‌هايى كه در اصل روان و آبكى هستند،مانند خمر و... مشهور و نزديك به اجماع، بلكه خود اجماع مى‌داند و گفته‌هاى بسيارى از فقيهان را به عنوان شاهد مى‌آورد و از شك كردن بعضى،از جمله محقق

(٥٧)ناصريات، سيدمرتضى، چاپ شده در جوامع الفقهيه، ص ٢١٧.
(٥٨)غنيه،ابن زهره،چاپ شده در: جوامع الفقهيه،ص ٤٨٨.
(٥٩)مختصر النافع، ص ١٨؛ شرايع الاسلام».
(٦٠)تبصرة المتعلمين،ص ٣٨؛ مجمع الفائده و البرهان،ج ١،ص ٣٠٨، متن ارشاد.
(٦١)لمعة الدمشقيه،ص ١٦.
(٦٢)روضة البهيه فى شرح اللمعة الدمشقيه،ج ١،ص ٤٩.
(٦٣)فرهنگ معارف اسلامى،سيد جعفر سجادى، ص ١٩٨٨ ـ ١٩٨٩.
(٦٤)مفاتيح الشرايع، ج ١،ص ٧٢.