فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٩٢ - شيوه تاليف و سبك فقهى كتاب مجمع الفائدة والبرهان حجتالاسلام والمسلمين محمد فاضل استرآبادى

٣. «لاصيلة الاستعارة» كه درست آن «لا صلة الاستعارة» است.

تضاد برخى ديدگاهها

١. در برخى از بحثها شهرت را جبران كننده ضعف سند مى‌داند و در جاهاى ديگرى خلاف آن را مى‌گويد.ج١/٢٧٢ و ج٣/٣١٨ و ج١/١٨٠ و ج٥/٣١٥

٢. درباره حجت بودن مفهوم و امكان تخصيص منطوق به‌وسيله مفهوم نيز، سخنان ناسازگارى دارد.ج١/٣١٤ و ج١/٣٥٢

٣. در جايى، وجود مفضل بن صالح را در سند حديث، سبب ضعف آن مى‌شمارد و در جايى ديگر مى‌نويسد: زيانى از اين‌جهت ندارد.ج١١/٧٣، ٧٩

٤. در جايى خبر واحد را مخصص عموم قرآن مى‌داند و در جايى ديگر نمى‌داند.ج٥/٣١٤ و ج٤/٣٢٩

٥. در دو صفحه پى در پى، درباره امكان استدلال به روايت موثقه به دو گونه سخن گفته است.ج٣/٣١٠،٣١١

در پايان اين نوشته، پس از نماياندن مواردى از قوتها و ضعفهاى اين كتاب بزرگ و ارزشمند، شايسته است چندنكته را درباره آن گوشزد كنيم كه برخى از آن نكته‌ها،پرسشهايى نيازمند پاسخ‌است.

١. محقق اردبيلى در جاى جاى اين كتاب، آگاهى گسترده خويش را به دانشهاى ديگر، مانند ادبيات، رجال و... نمايانده‌و بسيار شده كه از نارسايى يا پيچيدگى عبارت متن،ناخرسندى خويش را آشكار كرده است.

با اين همه، چگونه است كه كتاب گرانبهاى خويش را از اين‌گونه كم توجهى‌ها پر ساخته؟ نمى‌توان پذيرفت كه او به اين نارساييها توجهى نداشته؛ زيرا او خود به دو شاگرد اديب ودانشور خود، صاحب مدارك و صاحب معالم، چنين گفته بود: