ان اللّه‌ عزّ وجلّ اوضح بائمة الهدى من اهل بيت نبيه عن دينه - الى ان قال: - فلم يزل اللّه‌ تبارخ و تعالى يختارهم لخلقه من ولد الحسين(ع) من عقب كل امام يصطفيهم‌لذلك و يجتبيهم و يرضى بهم لخلقه و يرتضيهم، كلما مضى منهم امام نصب لخلقه من عقبه اماما علما بينا و هاديا نيرا واماما قيما و حجة عالما، ائمة من اللّه‌ يهدون بالحق و به يعدلون، حجج اللّه‌ و دعاته و رعاته فى خلقه - الى ان قال: -فاذا انقضت مدة والده ... فمضى و صار امر اللّه‌ اليه من بعده و قلده دينه و جعله الحجة على عباده و قيمه فى بلاده ... و جعله حجة على اهل عالمه و ضياء لاهل دينه و القيم على عباده...» (٦)

خداوند بزرگ و شكوهمند، به وسيله امامان هدايت‌يافته ازخاندان پيامبرش، دين خود را آشكار كرد. (تا اين كه فرمود:) خداوند پاك و برتر، همچنان اين امامان را براى خلق خود،از فرزندان حسين(ع) از نسل هر امامى بر مى‌گزيند. آنان را براى اين مقام بر مى‌گزيند آنان را براى خلق مى‌پسندد و برمى‌گزيند. هر گاه امامى از آنان از بين برود، پس از او امامى را براى خلق خود مى‌گمارد، امامى كه نشانه و آشكار كننده‌حق، راهنما، روشنگر، سرپرست، حجت و داناست.

آنان امامانى هستند از سوى خدا كه به حق هدايت و به عدالت رفتار مى‌كنند. حجتهاى خدا، مبلغان و نگهبانان او در ميان خلق اويند.

(تا اين كه فرمود:) وقتى دوران امامت پدر امام سپرى شود. .. پدر از دنيا برود، پس از او امر خدا به امام پس از او انتقال مى‌يابد و خدا مسؤوليت دين خود را به

(٦)اصول كافى، ج٢، ص ٢٠٣، باب نادر جامع فى فضل الامام، ح٢.