فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٩٩ - داد و ستد خردسالان درنگاه محقق اردبيلى محمد رحمانى

محقق حلى مى‌نويسد:

واما الصغير فمحجور عليه، ما لم‌يحصل له وصفان: البلوغ و الرشد... و اذا لم‌يجتمع الوصفان كان الحجر باقيا و كذا لولم‌يحصل الرشد. (٧)

اما كودكان از دست‌يازيدن و در اختيار گرفتن مالها، بازداشته‌اند، تا هنگامى كه دو ويژگى در آنها پيدا نشود: ١. بلوغ ٢. رشد و مادامى كه اين ويژگى در آنها جمع نگردد،قانون بازداشتن آنان از در اختيار گرفتن اموال، در آنان باقى‌است و نيز اگر رشد در آنها پيدا نگردد.

همو، در جاى ديگر مى‌نويسد: و لايزول حجر الصغير الا بوصفين: الاول البلوغ... الثانى‌الرشد. (٨)

بازداشتن خردسالان از تصرف، برطرف نمى‌گردد، مگر با دو ويژگى: ١. بلوغ ٢. رشد.

شيخ ابى زكريا مى‌نويسد:

و ينفد الحجر ببلوغ الصبى رشيدا و هو المصلح لماله و يدفع اليه. (٩)

با رسيدن نابالغان به حد رشد، قانون بازداشتن آنان ازتصرف برداشته مى‌شود و همين رشد، سبب اصلاح در اموال مى‌گردد و اموال به او داده مى‌شود.

علامه مى‌نويسد:

انما يزال الحجر عنه بامرين: البلوغ و الرشد.

بازداشتن خردسالان از دست‌يازيدن به مالها، با دو ويژگى ازآنان، برطرف مى‌گردد: ١. بلوغ ٢. رشد.

از اين عبارتها، چند مطلب روشن مى‌گردد: ١. فقها در اصل بازداشتن خردسالان ، از دست‌يازى به مالها، اتفاق نظر دارند،