٤. «قلت لابى عبداللّه‌(ع): الزنا شر او شرب خمر؟ و كيف صارفى شرب الخمر ثمانون و فى الزنا مئة؟ فقال: يا اسحاق الحد واحد و لكن زيد هذا لتضييعه النطفة و لوضعه اياها فى غير موضعه الذي امره اللّه‌ عزّ و جلّ. (١١)

اسحاق مى‌گويد: از امام صادق(ع) پرسيدم: زنا بدتر است‌ياميگسارى و چگونه شد كه در ميگسارى هشتاد تازيانه و در زنا صد تازيانه كيفر دهند؟فرمود: اى اسحاق! حد هر دو يكى است؛ اما اين اندازه براى‌آن افزوده شده كه نطفه را تباه كرده و در جايى جز آن جا كه خداى، عز و جل، فرموده نهاده است.

٥. «عن ابى‌عبداللّه‌(ع) قال: اتى النبى(ص) اعرابى فقال: يارسول اللّه‌ اوصنى.

فقال: احفظ ما بين رجليد.» (١٢)

عربى باديه نشين، نزد رسول خدا آمده، گفت: مرا اندرز ده. فرمود: دامن نگاه دار.

٦. سمعت اباجعفر يقول: ما من عبادة افضل من عفة بطن وفرج. (١٣)

از امام باقر ابوجعفر(ع) شنيدم كه مى‌فرمود: هيچ عبادتى برتر از پاك داشتن شكم و دامن نيست.

٧. «... قال: نعم، ان لم‌يحفظ فرجه و بطنه.» (١٤)

فرمود: آرى، اگر كه دامن و شكم نگاه ندارد. كسانى كه پس از چشم پوشى از سندهاى ضعيف اين‌روايات، به آنها استناد جسته‌اند چنين تصور كرده و احتمال داده‌اند كه عبارتهايى چون: «تضييع الماء»، «اقر نطفته فى رحم يحرم عليه»، يا «افرغ مائه فى امراة حراما» اطلاق دارند و به اطلاق خود، گونه مورد بحث ما را نيز در بر مى‌گيرند وافزون بر اين، پذيرش نطفه از سوى زن، با حفظ پاكدامنى ميان

(١١)همان مدرك، ص ٢٦٧، باب ٢٨، ح٤.
(١٢)همان مدرك، ص ٢٧٠، باب ٣١، ح٣.
(١٣)همان مدرك، ص ٢٧٠، باب ٣١، ح٤.
(١٤)همان مدرك، ص ٢٧٢، باب ٣١، ح١٢.