فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢١٤ - داد و ستد خردسالان درنگاه محقق اردبيلى محمد رحمانى

ب. رواياتروايات در ارتباط با شرط بودن بلوغ، ممكن است به سه‌دسته تقسيم شوند: بهتر اين مى‌باشد كه هر دسته جداگانه بحث و تحقيق شود.

دسته نخست:

دسته نخست را رواياتى تشكيل مى‌دهد كه دلالت دارند بر اين كه عمد و اشتباه خردسال، يك حكم دارد.

به عبارت ديگر، عمد صبى، به منزله اشتباه ديگران است. از باب نمونه به چند مورد اشاره مى‌گردد.

١. «اسحاق بن عمار عن جعفر عن ابيه: ان عليا عليه السلام كان يقول: عمد الصبيان خطا يحمل على العاقلة. (٤٩)

على(ع) مى‌فرمود: عمد نابالغان به منزله اشتباه است كه عاقله خويشاوندان مسؤوليت آن را مى‌پذيرند.

٢. محمد بن مسلم عن ابى عبداللّه‌ عليه السلام قال: عمد الصبى و خطاه واحد.» (٥٠)

عمد و اشتباه خردسال يكى است.

٣. عن على عليه السلام يقول فى المجنون و المعتوه: الذي لايفيق و الصبى الذي لم‌يبلغ عمدها خطا تحمله العاقلة و قدرفع عنهما القلم. (٥١)

على(ع) مى‌فرمود: ديوانه و كودكى كه بالغ نشده، عمد آنان به منزله اشتباه است كه مسؤوليت آن را عاقله مى‌پذيرد،زيرا به طور قطع، قلم از آنان برداشته شده است.

٤. محدث نورى در كتاب مستدرك الوسايل ج١٨ روايات زيادى را در اين ارتباط نقل