سخت كيفرترين كس در قيامت، مردى است كه نطفه خودرا در رحمى جاى دهد كه بر او حرام است. ٢. «... الاصبهانى عن المنقري قال: سمعت غير واحد من اصحابنا يروي عن ابى‌عبداللّه‌(ع) انه قال: قال النبى(ص): لن‌يعمل ابن آدم عملا اعظم عنداللّه‌، تبارخ و تعالى، من رجل قتل نبيا او اماما او هدم الكعبة التى جعلها اللّه‌ قبلة لعباده اوافرغ ماءه فى امراة حراما.» (٩)

آدمى، نزد خداوند كارى گران‌تر از اين نخواهد كرد كه‌مردى پيامبرى يا امامى را بكشد، يا كعبه را، كه خداوند براى بندگانش قبله قرار داده است ويران كند، يا آب خويش‌در زنى حرام بريزد.

٣. «عن الطبرسى فى الاحتجاج عن ابى‌عبداللّه‌(ع) فى حديث: ان زنديقا قال له: لم حرم اللّه‌ اتيان البهائم؟ قال: كره ان‌يضيع الرجل ماءه و ياتى غير شكله و لو اباح اللّه‌ ذلك لربط‌كل رجل اتانا يركب ظهرها و يغشى فرجها و كان فى ذلك‌فسادا كثيرا فاباح اللّه‌ ظهورها و حرم عليهم فروجها، خلق‌للرجال النساء ليانسوا و يسكنوا اليهن و يكن موضع شهواتهم وامهات اولادهم.» (١٠)

زنديقى پرسيد: چرا خداوند، آميزش با چهار پايان را حرام كرد؟

فرمود: خوش نداشت مرد آب خويش را تباه كند و به راهى جز آنچه رواست، حاجت خود برآورد. اگر خداوند اين را مباح كرده بود، هر مرد ماده الاغى در اختيار مى‌گرفت، از آن سوارى مى‌كشيد و حاجت خود را نيز به آن بر مى‌آورد و در اين فسادى فراوان بود. پس پشت آنها را براى سوارى كشيدن بر مردم مباح و فرج آنها را حرام كرد. خداوند براى مردان زنان را آفريد، تا با آنان همدم شوند و

(٩)همان مدرك، ح٢.
(١٠)همان مدرك، ص ٢٦٥ ـ ٢٦٦، باب٢٦، ح٥.