فَاصْبِرْ عَلى‌ ما يَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ الْغُرُوبِ‌ وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ أَدْبارَ السُّجُودِ.

ق (٥٠) ٣٩ و ٤٠

٦٦٧. مطلوبيّت محافظت بر وقت نماز ميانه:

حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى‌ وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ‌ [٥].

بقره (٢) ٢٣٨

٢. قضاى نماز

٦٦٨. وجوب قضاى نمازهاى ترك شده:

إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَ أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي‌ [٦].

طه (٢٠) ١٤

[١] . بنا بر قولى، نماز «طرفى النّهار» شامل نماز صبح، ظهر، عصر و نماز «زلفاً من اللّيل» شامل نماز مغرب و عشا مى‌شود. (مجمع‌البيان، ج ٥-/ ٦، ص ٣٠٦)

[٢] . آيه ياد شده جامع نمازهاى پنجگانه است، زيرا نماز به هنگام زوال خورشيد شامل نماز ظهر و عصر و «غسق اللّيل» شامل نماز مغرب و عشا مى‌شود و مقصود از «قرآن الفجر» نماز صبح است. (مجمع البيان، ج ٥- ٦، ص ٦٧٠)

[٣] . بنا بر قولى، مراد از تسبيح در آيه، نماز است. (زبدةالبيان، ص ٩٦)

[٤] . از ابن‌عبّاس سؤال شد: آيا نمازهاى پنجگانه را در قرآن‌مى‌يابى؟ گفت: آرى، و آيه ياد شده را قرائت نمود، بنابراين مقصود از تسبيح در «حين تمسون» نماز مغرب و عشا است و در «حين تصبحون» نماز صبح مى‌باشد و در «عشيّاً» نماز عصر و «حين تظهرون» نماز ظهر است. (زبدة البيان، ص ٩٦)

[٥] . بنا بر روايت وارده از امام باقر و امام صادق عليهما السلام مقصود از «الوسطى‌» نماز ظهر است و بنا بر قولى مراد از آن نماز عصر است و روايتى از پيامبر صلى الله عليه و آله هم بر آن دلالت دارد. (زبدة البيان، ص ٨١-/ ٨٢)

[٦] . «اقم الصّلوة لذكرى» يعنى اگر نماز فوت شد و آن را فراموش كردى هرگاه يادت آمده انجامش بده. (زبدةالبيان، ص ١٦٢) اين برداشت را روايت پيامبر صلى الله عليه و آله كه فرمود: كسى كه نماز را فراموش كرد هرگاه يادش آمد انجام دهد، زيرا خداى متعال فرمود: «اقم الصّلوة لذكرى» (سنن ابن‌ماجه، ج ١، ص ٢٢٨، ح ٦٩٧؛ مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ١١)