قالَ نُوحٌ رَبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي وَ اتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ مالُهُ وَ وَلَدُهُ إِلَّا خَساراً وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَ لا تَذَرُنَّ وَدًّا ... [٢]

نوح (٧١) ٢١ و ٢٣

محبّت به ودّ

٥. دوستى و علاقه قوم نوح به بت ودّ:

قالَ نُوحٌ رَبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي‌ ... وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَ لا تَذَرُنَّ وَدًّا ... [٣]

نوح (٧١) ٢١ و ٢٣

ودود/ اسماوصفات‌

ودود از اسماى حسناى الهى است. اين اسم و صفت الهى، مبالغه در دوستى و علاقه و محبّت است؛ يعنى خداوند بندگان خود را بسيار دوست دارد و به آنان مهر مى‌ورزد. اين اسم الهى دو بار در قرآن آمده است: [٤]

... إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ.

هود (١١) ٩٠

نيز---) بروج (٨٥) ١٤

وديعه---) امانت‌

وديعة بن ثابت‌

وديعة بن زيد بن مالك از بنى‌اميّه و از بانيان مسجد ضرار بود. [٥] بنا بر نقل مفسّران آيات ١٠٧ و ١٠٨ توبه (٩) درباره تعدادى از منافقان، از جمله وى دانسته شده است كه به قصد زيان و اختلاف‌افكنى مسجدى را ساختند و از پيامبر صلى الله عليه و آله دعوت كردند كه در آن اقامه جماعت نمايد. با نزول آيات مذكور پيامبر صلى الله عليه و آله از اقامه نماز در آن برحذر داشته شد. [٦]

ورع---) تقوا

وزارت‌

وزارت‌ [٧] عبارت است از شغل و مقام «وزير»، [٨] و وزير كسى است كه بار گران امير خود را تحمّل مى‌كند [٩] و اين واژه در معانى معاون و هم‌پشت و مددكار و آن‌كه بار گران كشور را عهده‌دار شود [١٠] به‌كار

[١] . ذكر بت [ودّ و ...] پس از ذكر «آلهتكم» كه عموميّت دارد، بيانگر معروف بودن و احترام آنها است. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٥٤٧)

[٢] . با توجّه به اين نكته است كه «مال» مظهر زر و قدرت اقتصادى و «ولد» نماد زور و قدرت سياسى است كه از كثرت افراد نشأت مى‌گيرد.

[٣] . در علّت نام‌گذارى بت ودّ به اين اسم، گفته شده كه براى علاقه و محبّت قوم نوح به اين بت نام وى «ودّ» ناميده شده است. (مفردات، ص ٨٦١، «ودد»)

[٤] . اسما و صفات الهى، فقط در قرآن، ج ٢، ص ١٤٥٥.

[٥] . السيرة النبويّه، ابن‌هشام، ج ٢، ص ٥٢٣.

[٦] . جامع‌البيان، ج ٧، جزء ١١، ص ٣٢؛ روح‌المعانى، ج ٧، جزء ١١، ص ٢٧.

[٧] . مفردات، ص ٨٦٨، «وزر».

[٨] . معارف و معاريف، ج ١٠، ص ٣٤٤.

[٩] . مفردات، ص ٨٦٨، «وزر».

[١٠] . مفردات، ص ٨٦٨، «وزر»؛ نثر طوبى‌، ج ٢، ص ٥٤٨، «و- ز- ر».