وَ إِذا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا ... وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كانَ بِكُمْ أَذىً مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضى‌ أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَ خُذُوا حِذْرَكُمْ‌ ....

نساء (٤) ١٠١ و ١٠٢

٦٧٥. وجوب شكسته خواندن نماز، در حالت ترس و خوف:

وَ إِذا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا [٦] ...

نساء (٤) ١٠١

٦٧٦. وجوب فُرادا خواندن ركعت دوم نماز خوف، پس از پايان دو سجده ركعت اوّل در صورت اقامه آن به جماعت با دو گروه:

... فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ إِنْ خِفْتُمْ‌ ... وَ إِذا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ

[١] . امام صادق عليه السلام فرمود: هر چه [از نماز] در شب فوت شد در روز قضايش را انجام بده. خداى متعال فرمود: «و هو الّذى ...» مقصود اين است آنچه از انسان در شب فوت شده در روز انجامش دهد و آنچه در روز فوت شده در شب قضايش را انجام دهد. (تفسير نورالثقلين، ج ٤، ص ٢٦، ح ٨٨)

[٢] . آيه بر لزوم همراهى مأموم با امام در ركوع دلالت دارد. (زبدةالبيان، ص ١٨٣)

[٣] . احتمال دارد كه اين آيه اشاره داشته باشد به تحقّق جماعت با درك ركوع امام در نماز. (زبدة البيان، ص ١٨٣)

[٤] . نقل شده كه برخى مسلمانان، هنگام نماز جماعت صحبت مى‌كردند. آيه نازل شد و دستور داد كه در حال نماز به قرائت امام جماعت گوش فرا دهند. (زبدةالبيان، ص ١٨٦)

[٥] . برخى احتمال داده‌اند: مقصود از «واركعوا مع الرّاكعين» نمازهايى باشد كه خواندن آنها به صورت جماعت واجب است، مثل نماز جمعه. (زبدةالبيان، ص ١٨٣)

[٦] . ظاهر «فليس عليكم جناح» بر جواز دلالت دارد، ليكن چون مطلق است، مى‌توان از آن برداشت وجوب كرد و روايت امام باقر عليه السلام نيز مؤيد اين برداشت است. (من لايحضره الفقيه، ج ١، ص ٤٣٤، ح ١)