وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبا قُرْباناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِما وَ لَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْآخَرِ قالَ لَأَقْتُلَنَّكَ قالَ إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ‌ [٢].

مائده (٥) ٢٧

١٤. مسالمت‌جويى‌

٣٤. مسالمت‌جويى هابيل و تأكيد بر دست نيازيدن به قتل قابيل، به رغم تهديد نمودنش به قتل:

وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ‌ ... قالَ لَأَقْتُلَنَّكَ‌ ... لَئِنْ بَسَطْتَ إِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِي ما أَنَا بِباسِطٍ يَدِيَ إِلَيْكَ لِأَقْتُلَكَ إِنِّي أَخافُ اللَّهَ رَبَّ الْعالَمِينَ.

مائده (٥) ٢٧ و ٢٨

قتل هابيل‌

٣٥. كشته شدن هابيل توسط برادرش قابيل:

مائده (٥) ٢٧ و ٣٠

٣٦. وسوسه‌هاى نفسانى قابيل موجب هموار شدن كشتن هابيل بر او:

مائده (٥) ٢٧ و ٣٠

٣٧. درگيرى و كشمكش درونى قابيل با هواى نفس خويش در مورد قتل هابيل:

مائده (٥) ٢٧ و ٣٠

٣٨. وقوع قتل هابيل پس از جريان قربانى وى:

وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبا قُرْباناً .... فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ فَقَتَلَهُ‌ ....

مائده (٥) ٢٧ و ٣٠

آثار قتل هابيل‌

١. خسران‌

٣٩. زيان‌كارى قابيل، پيامد كشتن برادرش هابيل:

[١] . اگر هابيل از قتل برادرش ناتوان بود، اقدام نكردن به قتل را ناشى از خداترسى خويش نمى‌شمرد. (الميزان، ج ٥، ص ٣٠٢-/ ٣٠٣، به اقتباس)آيت الله هاشمى رفسنجانى و برخى از محققان مركز فرهنگ ومعارف قرآن، فرهنگ قرآن، ٣٣جلد، موسسه بوستان كتاب - قم، چاپ: اول، ١٣٨٤.

[٢] . از ابن‌عبّاس نقل شده است كه معناى عبارت «انّما يتقبل‌اللّه من المتّقين» اين است كه خداوند تنها از كسى كه قلب پاكى دارد، مى‌پذيرد و از تو [قابيل‌] نپذيرفت؛ زيرا پاكيزه دل نيستى. (مجمع‌البيان، ج ٤-/ ٣، ص ٢٢٩)

[٣] . مقصود از «طوعت له نفسه» اين است كه نفس او امر را برايش آسان كرد و زينت داد و اين مى‌رساند نفس او در ابتداى كار از انجام قتل ابا داشته است. (روح‌المعانى، ج ٤، جزء ٦، ص ١٦٨)