النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ هَدْياً بالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعامُ مَساكِينَ أَوْ عَدْلُ ذلِكَ صِياماً لِيَذُوقَ وَبالَ أَمْرِهِ‌ ....

مائده (٥) ٩٥

٥٨٦. وجوب كفاره با قربانى كردن شتر، در صورت شكار شتر مرغ و كفاره با قربانى كردن گاو در صورت شكار الاغ وحشى و گاو وحشى و كفاره با قربانى كردن گوسفند، در صورت شكار آهو براى محرم:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً فَجَزاءٌ مِثْلُ ما قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ‌ [١] ...

مائده (٥) ٩٥

٥٨٧. وجوب كفاره شكار در حال احرام با روزه به اندازه قيمت حيوان صيد شده (هر يك مد طعام، يك روز روزه، حداكثر تا ٦٠ مُد):

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً فَجَزاءٌ مِثْلُ ما قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ هَدْياً بالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعامُ مَساكِينَ أَوْ عَدْلُ ذلِكَ صِياماً لِيَذُوقَ وَبالَ أَمْرِهِ‌ [٢] ...

مائده (٥) ٩٥

٥٨٨. وجوب برابرى اطعام مسكينان در كفّاره كشتن عمدى شكار به دست محرم، با قيمت حيوان صيد شده:

مائده (٥) ٩٥

٥٨٩. اطراف كعبه، محلّ ذبح كفّاره شكار، در حال احرام:

مائده (٥) ٩٥

٢. كفّاره روزه‌

٥٩٠. وجوب كفاره با اطعام به مسكين (فديه)، در صورت طاقت‌فرسا بودن روزه ماه رمضان:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ‌ ...

أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ‌ ... وَ عَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعامُ مِسْكِينٍ‌ ....

بقره (٢) ١٨٣ و ١٨٤

٣. كفّاره ظهار

٥٩١. وجوب كفّاره ظهار، قبل از آميزش با زن ظهار شده با آزاد كردن يك بنده:

وَ الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْ نِسائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِما قالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا ....

مجادله (٥٨) ٣

٥٩٢. وجوب كفّاره ظهار قبل از آميزش با دو ماه روزه گرفتن، در صورت ناتوانى از آزاد كردن بنده:

وَ الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْ نِسائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِما

[١] . بر اساس روايت امام صادق عليه السلام در توضيح آيه مزبور است. (تهذيب الاحكام، ج ٥، ص ٣٤١، ح ٩٤؛ تفسير نورالثقلين، ج ١، ص ٦٧٣، ح ٣٦٧) مى‌باشد.

[٢] . بر اساس روايت امام صادق عليه السلام در توضيح آيه ياد شده است. (الكافى، ج ٤، ص ٣٨٦، ح ٣)

[٣] . «أو كفّارة» عطف بر «فجزاء» است و مقدار طعام، موكول به حكمين است. برخى گفته‌اند: ابتدا بايد حيوان مشابه حيوان شكار شده قيمت‌گذارى شود، سپس با قيمت طعام سنجيده شود و بايد تعداد مساكين به تعداد مدّ طعام باشد. (تفسير التحريروالتنوير، ج ٤، جزء ٧، ص ٤٨) روايتى از امام صادق عليه السلام مؤيّد همين مطلب است. (دعائم‌الاسلام، ج ١، ص ٣٠٧)

[٤] . فقهاى اماميّه گفته‌اند: اگر صيد در حال احرام عمره بود كفّاره‌اش در مكّه و در آستانه و روبه‌روى كعبه ذبح و نحر شود و اگر احرام حج صيد كرد محلّ ذبح و نحر كفّاره منى‌ است. (مجمع‌البيان، ج ٣-/ ٤، ص ٣٧٩)