فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢٦٣ - شهرت ود
٢٠٩. هدايت انسانها به وسيله وحى تابع مشيت الهى:
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ... وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ ....
شورى (٤٢) ٥٢
واسطه وحى---) همين مدخل، ابلاغ وحى
وحى به آسمان---) آسمان، الهام به آسمان
وحى به حواريّون---) حواريّون، الهام به حواريّون
وحى به زمين---) زمين، الهام به زمين
وحى به زنبور---) زنبور عسل، الهام به زنبور عسل
وحى به مادر موسى---) مادر موسى، الهام به مادر موسى
وحى در رؤيا---) همين مدخل، دريافت وحى، روشهاى دريافت وحى، رؤياى صادقه
وحى در كودكى---) همين مدخل، دريافت وحى، سنّ دريافت وحى
وحى و قرآن---) قرآن حقانيت قرآن، نزول قرآن
يهود و وحى---) همين مدخل، تكذيب وحى
نيز---) قرآن و كتب آسمانى
وَدّ/ بت
وَدّ نام بتى بود و از آن جهت كه آنان (مشركان) اين بت را دوست مىداشتند و يا رابطه دوستى بين آن و خداوند قائل بودند، نام ودّ بر او نهاده شد [١] و برخى بر اين باورند كه «ودّ» نام فرد صالحى بوده كه پس از آدم عليه السلام زندگى مىكرده و پس از وفاتش مردم راه او را در عبادت پيشه خود ساختند و شيطان به قوم نوح وسوسه كرد تا مجسّمه ودّ را ساخته، در محافل خود نصب نمايند و كمكم آن قوم او را عبادت كردند. [٢] در اين مدخل از واژه «ودّ» استفاده شده است.
بت ودّ
١. ودّ، نام بت معبود قوم نوح:
قالَ نُوحٌ رَبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي ... وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَ لا تَذَرُنَّ وَدًّا ....
نوح (٧١) ٢١ و ٢٣
پرستش ودّ
٢. پرستش بت ودّ، از سوى قوم نوح:
قالَ نُوحٌ ... وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَ لا تَذَرُنَّ وَدًّا ....
نوح (٧١) ٢١ و ٢٣
شهرت ودّ
٣. بت ودّ از بتهاى معروف و مورد احترام، در نزد قوم نوح:
قالَ نُوحٌ رَبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي ... وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ
[١] . مفردات، ص ٨٦١، «ودد».
[٢] . تفسير التحريروالتنوير، ج ١٤، جزء ٢٩، ص ٢٠٨؛ مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٥٤٧.