عوامل تقويت روحيّه‌ الف- ايمان:
اگر انسان در انجام هر كارى راهنما و مددكار داشته باشد بهتر و سريعتر به هدف نائل مى‌شود؛ از طرف ديگر هر چند ياور و تكيه‌گاه انسان، نيرومندتر باشد ضريب اطمينان در حصول نتيجه بيشتر مى‌گردد. به همين جهت، ايمان به خدا و صفات كمال او موجب آرامش روحى و اطمينان قلب مؤمنان مجاهد مى‌گردد، چرا كه خداوند بر هر كارى توانا «١» و به همه چيز آگاه است. «٢» و راهنما و ياور كسى است كه در راه او قدم بر مى‌دارد. «٣» و كسى كه خداوند ناصر اوست شكستى برايش متصور نيست. «٤» در كنار ايمان به سرچشمه هستى و منبع تمام نيروها اعتقاد به زندگى پس از مرگ نيز موجب آرامش روح و دل‌نبستن به زندگى دنيوى است. پس ايمان به مبدأ و معاد، عامل نيرومندى در تقويت روحى به حساب مى‌آيد و هر اندازه اين ايمان قويتر باشد، آرامش و وقار روحى و اطمينان قلبى بيشتر خواهد بود.
ايمان به هدف نيز مى‌تواند در تقويت روحيّه مؤثر باشد؛ يعنى اگر هدف الهى باشد در راستاى ايمان به خدا و اعتقاد به مذهب قرار مى‌گيرد و اگر غير از آن باشد باز در تقويت روحيه مؤثر است مثل اعتقاد به دفاع از حريت و آزادى، وطن و امثال آن.
ب- بصيرت و آگاهى:
سربازى كه نمى‌داند براى چه و در مقابل چه كسى و در چه شرايطى به ميدان نبرد آمده است، نمى‌تواند در عرصه رزم، فداكارى و جانبازى كند، امّا اگر راه خود را با شناخت و آگاهى انتخاب كرده باشد ودشمن خود را نيك بشناسد و اوضاع و شرايط را