ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥٢ - معاد جسمانى است

استدلال نموده است : ( أَ وَلَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَالأَرْضَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلى وَهُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ ) [ يس ٨٣ ] ( آيا خداوندى كه آسمانها و زمين را آفريده است قادر نيست بر اين كه مثل آنانرا بيافريند آرى ، [ قادر است ] و او است خداوند خلاق و عليم . ) براى تكميل اين مبحث مراجعه فرماييد به مجلد چهارم از صفحهء ٢٩٨ تا ٣٠٤ و مجلد پنجم از صفحهء ٨ تا ١١ و مجلد نهم از صفحهء ٢١ تا ٢٢ و از صفحهء ٢٨٠ تا ٢٩١ و مجلد دهم از صفحهء ١١٨ تا ١٢٠ و از صفحهء ١٣٧ تا ١٤٩ و از صفحهء ٢٧٠ تا ٢٧٢ و مجلد يازدهم صفحهء ٧ و ٨ و مجلد سيزدهم از صفحهء ١٨ تا ٢٣ و از صفحهء ٣٩ تا ٤١ و از صفحهء ٤٦ تا ٥١ و از صفحهء ٨٥ تا ٨٧ و از صفحهء ٩١ تا ٩٣ و از صفحهء ١٢٢ تا ١٢٦ و از صفحهء ٢٠٨ تا ٢١١ و از صفحهء ٢٢٥ تا ٢٣٠ . آياتى فراوان در قرآن مجيد بعيد دانستن اعادهء مجدد بدن جسمانى را براى معاد ، مردود مى كند و با بيانات مختلف اعادهء مجدد بدن جسمانى را اثبات مى كند . نمونه اى از اين آيات را ذيلا متذكر خواهيم گشت . و اگر معاد روحانى بود ، هيچ نيازى به بيان حتميت اعادهء ابدان جسمانى انسانها نبود ، حد اقل خداوند در يكى از آيات مى فرمود : آنچه كه محشور خواهد گشت ارواح شما انسانها است كه پوسيدن و متلاشى شدن راهى به آنها ندارد ، در صورتى كه مى بينيم خداوند سبحان با استدلال و تمثيلهاى عالى اعادهء آنچه را كه در ظاهر متلاشى شده و پوسيده و از بين رفته است بيان مى فرمايد . نمونه اى از اين آيات عبارتست از : ( ١ - وَضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَنَسِيَ خَلْقَه قالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَهِيَ رَمِيمٌ . قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ . ) [ يس ٨٣ و ٨٤ ] [ اين انسان نادان را بنگريد ] ( بما مثل مى زند و خلقت اوليهء خود را فراموش مى كند و مى گويد كيست كه اين استخوانها را در حالى كه پوسيده است