ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٢٦ - با قرآن آشنا شويم و عاليترين فهم خود را در شناخت آن بكار بيندازيم و با نور قرآن بيماريهاى فكرى و روانى خود را شفا بدهيم و با اين آشنائى و شناخت و استشفاء در دلهاى خود بهار هميشگى به وجود بياوريم

( هر كس [ و هر چيز ] كه در روى زمين است فانى خواهد گشت و تنها مقام شامخ پروردگار تست كه باقى خواهد ماند - وجه پروردگار داراى جلال و اكرام . ) ٢٠٣ - ( يَسْئَلُه مَنْ فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ ) [١] ( از او مى خواهد [ فيض وجودى خود را ] هر كس [ و هر چيز ] كه در آسمانها و زمين است . خداوند در هر زمانى در كاريست . ) ٢٠٤ - ( هَلْ جَزاءُ الإِحْسانِ إِلَّا الإِحْسانُ ) [٢] ( آيا پاداش احسان چيزى جز احسان است . ) ٢٠٥ - ( أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ . أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَه أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ) [٣] ( آيا مى بينيد آنچه را كه زراعت مى كنيد .
آيا شماييد كه آنرا زراعت مى كنيد يا مائيم زراعت كننده . ) ٢٠٦ - ( فَلَوْ لا إِذا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ . وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ . وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْه مِنْكُمْ وَلكِنْ لا تُبْصِرُونَ ) [٤] ( مگر نه اينست كه هنگامى كه روح به گلو مى رسد . و شما در آن موقع مى نگريد . و ما به او نزديكتر از شما هستيم و لكن شما نمى بينيد . ) ٢٠٧ - ( وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ وَالله بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ . ) [٥]

[١] الرحمن آيه ٢٩ .
[٢] الرحمن آيه ٦٠ .
[٣] الواقعه آيه ٦٣ و ٦٤ .
[٤] الواقعه آيه ٨٣ تا ٨٥ .
[٥] الحديد آيه ٤ .