فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٠٨٧ - ص

گيرند و در نماز رو بروى كعبه ايستند، مكه و كعبه را بزرگ دارند، ميته و خون و گوشت خر و شير را حرام دانند، همان كسانى كه مسلمانان ازدواج با آنها را حرام دانند اينان نيز حرام دانند، هنديان نيز در تصوير اصنام بدين سان بوند كه شايد اصل بت‌پرستى در عرب ناشى از همين امر بت‌پرستى هنديان بود ظاهرا حضرت ابراهيم خليل براى اصلاح دين صابئون بيامد و آن را از صورت بت‌پرستى خارج كرد.

(رجوع شود به ملل و نحل ابن حزم ج ١ ص ٣٤- ٣٥).

در ملل و نحل شهرستانى آمده است:

اين گروه در مقابل حنيفه مى‌باشند كه مدار مذهبشان بر تعصب بر روحانيت است در مقابل الحنفاء كه مدار مذهبشان بر تعصب بر بشر و جسمانيات است.

صابيه ادعا دارند كه مذهبشان اكتسابى است و الحنفا ادعا دارند كه مذهبشان فطرى است و دعوتشان بر فطرت است ...

صابئيه گويند روحانيت نه از ماده است و نه از هيولى و از چيزى ديگر، بلكه تماما جوهر واحد است بر يك سنخ و جواهرش انوار است نه ظلام ...

(از ملل و نحل شهرستانى ص ١٢٨) و نيز محاجه صابئيه و حنفيه از ص ١٣٩ لى ١٥١)

صابِر

- (عرفانى، اخلاقى) كسى كه در مشقات و سختى‌ها بردبار باشد كسى كه در تحمل عبادات خدا و اطاعت او و فرمان او بردبار باشد كه فرمودند: و بشر الصابرين مولانا گويد: