چنانكه شك در تكبير و او در قرائت باشد، يا شك كند در قرائت و او در ركوع باشد، يا در ركوع و او در سجود باشد، يا در سجود و او در قرائت باشد، يا در تسبيح و او سر از ركوع برداشته باشد، و سهو پياپى را حكمى نباشد، و نه سهوى را كه در نماز نافله بود، يا در جبران سهو بود. و الله اعلم.

(رجوع شود به معتقد الاماميه ص ٢٥٩، ٢٦٢)

سُهَيل‌

- (بضم سين و فتح هاء نجومى) و آن را سهيل يمانى نيز نامند و آن يكى از ستارگان صورت سفينه و يا جؤجؤ است در عرب جاهلى براى سهيل صورتى مستقل قائل بودند و بعضى گمان ميكردند كه در زير سهيل دو قدم سهيل واقع است كه ستارگان آن درخشان و سپيداند و در عراق ديده نمى‌شوند و مردم تهامه آن را بقر ناميده‌اند.

سهيل ظاهرا از آلهه‌ها و اصنام جاهلى بوده است و بعضى گفته‌اند كه همان شوابل است كه از الهه‌هاى مهم مصريان است.

(از معجم الفلكى).

ضبط شوابل معلوم نشد و ممكن است مورد تصحيف يا تحريف شده باشد

سهيل الفرد

- (نجومى) آن را فرد و عنق الشجاع و سهيل الشام و مكب الشجاع نيز نامند.

(از معجم الفلكى) رجوع به شجاع شود

سُهَيليَّه‌

- (اصطلاح كلامى) فرقه سهيليه كسانى‌اند كه پيرو سهل بن عبد الله تسترى‌اند كه او از بزرگان اهل تصوف بوده است.

(كشف المحجوب ص ٢٤٤)

سُهى. سُها

- (اصطلاح نجومى) ستاره بود پنهان چسفيده به كوكب عناق كه از كواكب بنات نعش بود كه مردم ديد چشم خود را بدان بيازمايند. و بفرم سها هم آمده است.

سَيّاراتِ ثانَوى‌

- (اصطلاح نجومى) كه توابع و اقمار گويند.

سَيّاراتِ خارِجيَّه‌

- (اصطلاح نجومى) رجوع خارجيه.

سَيّارات العُليا يا عِلويَّه‌

- (اصطلاح نجومى) عبارت از سياراتى است كه در اطراف آفتاب دور ميزنند در مسافتى كه فاصله دورتر از زمين است و آن ستاره مريخ است و سيارات ديگر مشترى و زحل ... است‌

سَيّاراتُ السُّفلى‌

- (اصطلاح نجومى) دو ستاره بود و آن عطارد و زهره است و گفته شده است سه ستاره بود

سَيّاراتِ عِلوى‌

- (اصطلاح نجومى) از ميان سيارات زحل و مشترى را علويين و زهره و عطارد را سفليين نامند باعتبار قرب و بعد از آفتاب.