تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٣٧ - از جمله هياكل و مجسمههاى عبادت

قوله: فظهر فيها آنية مكسورة: ضمير در « فيها » به وزنة نحاس راجع است.

قوله: لم يكن له خيار العيب: ضمير در « له » به مشترى راجع است.

قوله: بما صرّح به: ضمير فاعلى در « صرّح » به كاشف الغطاء راجع است.

قوله: من انّه لو اتلف الغاصب الخ: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد.

قوله: و حمله على الاتلاف الخ: ضمير مجرورى در « حمله » به « ما صرّح به» راجع است.

قوله: انّه اذا كان لمكسورها الخ: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد و ضمير مؤنّث در « لمكسورها » به هذه الاشياء راجع است.

قوله: فانّه يجوز بيعها على الاقوى: ضمير در « فانّه » بمعناى « شأن » بوده و ضمير در « بيعها » به هذه الاشياء برمى‌گردد.

قوله: و اختار ذلك: مشار اليه « ذلك » فرموده علّامه مى‌باشد.

قوله: صاحب الكفاية: منظور مرحوم سبزوارى است.

قوله: صاحب الحدائق: مراد شيخ يوسف بحرانى (ره) مى‌باشد.

قوله: صاحب الرّياض: مقصود سيّد على طباطبائى است.

قوله: نافيا عنه الرّيب: ضمير در « عنه » به فرموده مرحوم علّامه راجع است.

قوله: لكن فيه: يعنى لكن فى مختار العلّامة اشكال.

قوله: انّه يمكن الاستغناء الخ: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد.

قوله: بكسره: يعنى بكسر البايع المبيع، بنابراين اضافه « كسر » به ضمير از قبيل اضافه مصدر به مفعول مى‌باشد.

قوله: قبل ان يقبضه ايّاه: ضمير فاعلى در « يقبضه » به بايع و ضمير مفعولى به مبيع و ضمير « ايّاه » به مشترى برمى‌گردد.

قوله: كما صرّحوا فى باب الغصب: ضمير در « به » به عدم احترام راجع است.

قوله: بوجوب اتلافها فورا: ضمير در « اتلافها » به هيئت راجع است.

قوله: و لا يبعدان يثبت: ضمير در « يثبت » به وجوب فورى اتلاف هيئت برمى‌گردد.

قوله: لكون رضاضها الباقى: كلمه « رضاض » بضمّ راء بر وزن « غراب » يعنى‌