تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٤ - بيع العذره نجس

بمرجّحات خارجيّه پرداخت و هركدام را كه واجد آن هستند بر ديگرى مقدّم قرار داد.

شرح مطلوب‌

قوله: العذرة النّجسة: مقصود از « عذره » بفتح عين و كسر ذال نجاست و غائط مى‌باشد و عذره نجسه، همان غائط حيوانات غير مأكول اللّحم مى‌باشد.

قوله: السّرجين النّجس: سرجين معرّب سرگين بمعناى غائط مى‌باشد. ح‌ قوله: رواية يعقوب بن شعيب: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٢) ص (١٢٦) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن الحسن باسنادش، از حسن بن محمّد بن سماعه، از على بن مسكين، از عبد اللّه بن وضّاح، از يعقوب بن شعيب، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال:

ثمن العذرة من السّحت.

قوله: رواية محمّد بن المضارب: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٢) ص (١٢٦) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن الحسن باسنادش، از احمد بن محمّد، از حجّال، از ثعلبه، از محمّد بن مضارب، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال: لا بأس ببيع العذرة.

قوله: و لعلّه لانّ الاوّل الخ: ضمير در « لعلّه » به حمل شيخ (ره) راجع است.

قوله: رواية سماعة: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٢) ص (١٢٦) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن الحسن، باسنادش، از محمّد بن احمد بن يحيى، از محمّد بن عيسى، از صفوان، از مسمع، از ابى مسمع، از سماعة بن مهران، قال:

سئل رجل ابا عبد اللّه عليه السّلام و انا حاضر فقال:

انّى رجل ابيع العذرة فما تقول؟

قال: حرام بيعها و ثمنها و قال: لا بأس ببيع العذرة.

قوله: الّا من حيث الدّلالة: يعنى از حيث نفى و اثبات.