تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٢ - بيع العذره نجس

مضمون هيچ تعارض و تنافى وجود ندارد.

توجيه مرحوم مصنّف نسبت به جمع شيخ طوسى (ره)

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

شايد وجه اين جمع آن باشد كه روايت اوّل يعنى (روايت ابن شعيب) نصّ در عذره انسان بوده و ظاهر در غير آن مى‌باشد بعكس خبر دوّم (خبر محمّد بن مضارب) و بعبارت ديگر:

روايت اوّل بصراحت دلالت مى‌كند بر عدم جواز بيع عذره انسان و در نهى از بيع غير عذره انسان ظاهر است و روايت دوّم ظاهر است در جواز بيع عذره انسان و بطور صريح بيع غير عذره انسان را تجويز مى‌كند لذا در مقام جمع بواسطه نصّ هركدام از ظهور هريك صرفنظر مى‌كنيم در نتيجه بايد بگوئيم بنصّ حديث اوّل بيع عذره انسان حرام بوده همانطورى كه بنصّ حديث دوّم بيع عذره بهائم جايز و مشروع مى‌باشد.

تقريب براى جمع مذكور

پس از آن مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

مقرّب اين جمع روايت سماعه است، سماعه مى‌گويد:

مردى از حضرت ابى عبد اللّه عليه السّلام سؤال نمود در حاليكه من نيز حاضر بودم، وى از بيع عذره پرسيد و گفت:

من مردى هستم كه عذره مى‌فروشم، پس درباره آن چه مى‌فرمائيد؟

حضرت فرمودند: فروش آن حرام بوده و پوليكه در قبال آن دريافت مى‌كنى نيز غير جايز مى‌باشد.

و بايد توجّه داشته باشى كه در بيع و فروش عذره هيچ بأس و اشكالى وجود ندارد.