تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٣ - ذكر اخبار داله بر وجوب اعلام و ارشاد

مشايخ معاصرين ما با آن موافقت كرده و ظاهر جماعتى از قدماء همچون مرحوم شيخ طوسى و شيخ مفيد و سيّد مرتضى و سيّد بن زهره و ابن ادريس حلّى و غير ايشان نيز همين است.

مرحوم سيّد مرتضى در كتاب انتصار مى‌فرمايند:

از احكامى كه علماء اماميّه در آن منفرد بوده آنستكه هرطعامى را كه اهل كتاب و كسانيكه كفرشان با دليل قطعى و حتمى ثابت شده بسازند تناولش جايز نبوده و از آن نمى‌توان انتفاع برد ولى باقى فقهاء در آن اختلاف دارند و ما در كتاب طهارت بر اينحكم اقامه دليل نموده و گفته‌ايم:

با دليل ثابت است كه سؤر و نيم‌خورده كفّار نجس است.

و مرحوم شيخ طوسى در كتاب مبسوط درباره آب مضاف مى‌فرمايند:

اين آب مباح التّصرّف بوده و انواع و انحاء تصرّف در آن جايز است مشروط باينكه در آن نجاست واقع نشده باشد ولى اگر نجاستى در آن قرار گرفت در هيچ حالى از حالات نمى‌توان آنرا استعمال نمود.

و نيز درباره حكم آبى كه با نجاست تغيّر نموده مى‌فرمايند:

استعمال آن جايز نيست مگر در حال ضرورت آن هم بمنظور شرب و آشاميدن فقط نه غير آن.

و در كتاب نهايه مى‌فرمايند:

اگر آنچه ميته و مردار در آن واقع شده مايع باشد استعمالش جايز نبوده و دور ريختنش واجب است.

پايان كلام مرحوم شيخ.

و قريب بهمين عبارت مرحوم مفيد در كتاب مقنعه فرموده‌اند.

و شيخ طوسى عليه الرّحمه در كتاب خلاف در اطراف حكم روغن و روغن بذر (روغن كتان) و روغن شيرج (روغن كنجد) و روغن زيتون زمانيكه در آن موش بيفتد مى‌فرمايند:

استصباح بآنها جايز بوده ولى تناولشان جايز نيست چنانچه انتفاع در غير استصباح نيز غير مشروع است و شافعى نيز بآن قائل مى‌باشد ولى جماعتى از