تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٦ - جواز بيع عصير عنبى

آمده و اعلى به اسفل مى‌رود.

قوله: و لم يذهب ثلثاه: يعنى دو ثلث آن بخار نشده باشد.

قوله: لعمومات البيع: همچون احلّ اللّه البيع.

قوله: و التّجارة: مانند لا تأكلوا اموالكم بينكم بالباطل الّا ان تكون تجارة عن تراض.

قوله: الصّادقه عليه: ضمير در « عليه » به معاوضه عصير راجع است.

قوله: بناء على انّه مال: ضمير در « انّه » به عصير غليان پيدا كرده راجع است.

قوله: بعد طهارته بالنّقص: يعنى بعد از طاهر شدنش بواسطه تبخير دو ثلث.

قوله: لاصالة بقاء ماليّته: مقصود از اصل، استصحاب است و اين عبارت علّت است براى مال بودن عصير.

قوله: و عدم خروجه عنها: ضمير در « خروجه » به عصير و در « عنها » به ماليّت راجع است.

قوله: غاية الامر انّه مال معيوب: ضمير در « انّه » به عصير نجس راجع است.

قوله: و لذا: يعنى و بخاطر همين كه عيب آن قابل زوال است.

قوله: لم يكن فى حكم التّالف: ضمير در « لم يكن» به عصير غليان يافته راجع است.

قوله: بل وجب عليه ردّه: ضمير در « عليه » به غاصب و در « ردّه » به عصير عود مى‌كند.

قوله: و وجب عليه غرامة الثّلثين: ضمير در « عليه » به غاصب برمى‌گردد.

قوله: و اجرة العمل فيه: يعنى واجب على الغاصب اجرة العمل فى الثّلثين.

قوله: كما صرّح به فى التّذكرة: ضمير در « به » به وجوب ردّ و غرامت و اجرت ثلثين راجع است.

قوله: بانّه ردّه معيبا: ضمير در « بانّه » به غاصب و ضمير منصوبى در « ردّه » به عصير عود مى‌كند.

قوله: و العيب من فعله: يعنى من فعل الغاصب.

قوله: فكانت الخسارة عليه: ضمير در « عليه » به غاصب برمى‌گردد.