تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب
(١)
مقدمه مؤلف
٣ ص
(٢)
كلام در مكاسب
٥ ص
(٣)
ذكر حديث تحف العقول
٥ ص
(٤)
حديث منسوب به فقه رضوى
١٩ ص
(٥)
روايت دعائم الاسلام
٢٠ ص
(٦)
تقسيم مكاسب
٢١ ص
(٧)
قسم اول مكاسب محرمه
٢٢ ص
(٨)
معناى حرمت اكتساب
٢٢ ص
(٩)
نوع اول از مكاسب محرمه
٢٥ ص
(١٠)
وجه جواز بيع بول شتر
٣٨ ص
(١١)
بيع العذره نجس
٤١ ص
(١٢)
بيع ارواث و عذرات طاهر
٤٩ ص
(١٣)
بيع و فروش خون
٥١ ص
(١٤)
بيع و فروش منى
٥٤ ص
(١٥)
بيع و فروش مردار
٥٦ ص
(١٦)
بيع سگ هرزه
٧٨ ص
(١٧)
بيع و فروش شراب
٧٨ ص
(١٨)
فروش اعيان متنجسه
٨٠ ص
(١٩)
جواز بيع سگ غير هرزه
٩٣ ص
(٢٠)
شرح اقسام سگ غير هراش
٩٤ ص
(٢١)
جواز بيع عصير عنبى
١١٣ ص
(٢٢)
جواز بيع روغن متنجس
١٢٥ ص
(٢٣)
ذكر اخبار داله بر جواز بيع روغن متنجس
١٢٨ ص
(٢٤)
ذكر اخبار داله بر وجوب اعلام و ارشاد
١٤٦ ص
(٢٥)
تضعيف استدلال باخبار بر حرمت انتفاع از روغن متنجس
١٧٢ ص
(٢٦)
تضعيف استدلال باجماع بر حرمت انتفاع از روغن متنجس
١٧٥ ص
(٢٧)
نقل كلمات متأخرين در ارتباط با حرمت انتفاعات خاصه از نجاسات و متنجسات
١٧٩ ص
(٢٨)
كلام مرحومه علامه
١٨٠ ص
(٢٩)
كلام محقق ثانى در كتاب جامع المقاصد
١٩٠ ص
(٣٠)
مناقشه مرحوم مصنف در كلام محقق ثانى(ره)
١٩٦ ص
(٣١)
كلام در حكم نجس العين
١٩٩ ص
(٣٢)
ادله داله بر اصالة حرمة الانتفاع در نجس العين
١٩٩ ص
(٣٣)
نقل كلام مرحوم كاشف الغطاء در ارتباط با جواز انتفاع از نجس
٢٠٩ ص
(٣٤)
مقاله مرحوم مصنف و نظر در كلام كاشف الغطاء(ره)
٢١٠ ص
(٣٥)
مقاله مرحوم مصنف در اطراف حكم منفعت نجس
٢١٩ ص
(٣٦)
شرط پيدايش حق الاختصاص بواسطه حيازت در نجاسات
٢٢٣ ص
(٣٧)
نوع دوم از مكاسب محرمه
٢٢٧ ص
(٣٨)
از جمله هياكل و مجسمههاى عبادت
٢٢٨ ص
(٣٩)
از جمله آلات قمار
٢٣٨ ص
(٤٠)
و از جمله آلات لهو
٢٤١ ص
(٤١)
و از جمله ظروف طلا و نقره
٢٤٢ ص
(٤٢)
و از جمله دراهم قلابى
٢٤٣ ص
(٤٣)
قسم دوم از مكاسب محرمه كه متعاملان از آنها قصد منفعت حرام مى كنند
٢٤٧ ص
(٤٤)
اقامه دليل بر حرمت قسم دوم از مكاسب محرمه
٢٥٠ ص
(٤٥)
اشكال و مناقشه مرحوم مصنف در استدلال مذكور
٢٥٢ ص
(٤٦)
بيع كنيز خواننده
٢٥٩ ص
(٤٧)
اقامه دليل بر حرمت معاوضه
٢٦٠ ص
(٤٨)
فروش انگور بكسيكه آنرا شراب مى سازد
٢٦٣ ص
(٤٩)
نقل روايات داله بر حرمت بيع در مسئله سوم
٢٦٤ ص
(٥٠)
دنباله نقل كلمات كسانيكه در تحقق اعانه بر اثم قصد تحقق حرام را شرط نمىدانند
٢٧٤ ص
(٥١)
مقاله مرحوم محقق اردبيلى در زبدة البيان
٢٧٨ ص
(٥٢)
كلام مرحوم مصنف در ذيل مقاله اردبيلى(ره)
٢٧٨ ص
(٥٣)
حاصل كلام
٢٨٥ ص
(٥٤)
وجه اشكال در كلام صاحب حاشيه بر ارشاد
٢٨٦ ص
(٥٥)
تنقيح و بيان محل كلام و نظر در كلام شيخ طوسى(ره)
٢٨٨ ص
(٥٦)
تفصيل در شروط حرام
٢٨٩ ص
(٥٧)
استشهاد مرحوم مصنف ببرخى از روايات بر حرمت بيع در مورد بحث
٢٩٣ ص
(٥٨)
شرح انحاء وقوع شرط حرام در خارج و حكم هركدام
٣٠٠ ص
(٥٩)
قسم سوم از مكاسب محرمهآنستكه حرمتش بخاطر حرمت غايت است
٣٠٥ ص
(٦٠)
نقل اخبار داله بر قسم سوم از مكاسب محرمه
٣٠٥ ص
(٦١)
مناقشه و اظهار نظر مرحوم مصنف در ادله قول مزبور
٣١١ ص
(٦٢)
نوع سوم از مكاسب محرمه
٣١٨ ص
(٦٣)
مناط عدم وجود منفعت در اشياء
٣٣٥ ص
(٦٤)
پايان كتاب
٣٣٨ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص

تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤١ - بيع العذره نجس

في عذرة الانسان، ظاهر في غيرها، بعكس الخبر الثّاني فيطرح ظاهر كلّ منهما بنصّ الآخر.

و يقرّب هذا الجمع رواية سماعة قال: سأل رجل أبا عبد اللّه عليه السّلام و أنا حاضر عن بيع العذرة فقال: إنّي رجل أبيع العذرة فما تقول؟

قال: حرام بيعها و ثمنها.

و قال: لا بأس ببيع العذرة، فانّ الجمع بين الحكمين في كلام واحد لمخاطب واحد يدلّ على أن تعارض الأوّلين ليس إلّا من حيث الدّلالة فلا يرجع فيه الى المرجّحات السّنديّة او المرجّحات الخارجيّه.

و به يدفع ما يقال: من أنّ العلاج في الخبرين المتنافيين على وجه التّباين الكليّ هو الرّجوع الى المرجّحات الخارجيّة، ثمّ التّخيير، أو التّوقّف لا إلغاء ظهور كلّ منهما، و لهذا طعن على من جمع بين الأمر و النّهي بحمل الأمر على الإباحة، و النّهي على الكراهة.

ترجمه:

[بيع العذره نجس‌]

مسئله دوّم‌

فروش عذره نجس از هرحيوانى بنابر عقيده مشهور حرام است، بلكه مرحوم علّامه در كتاب تذكره همانطورى كه از كتاب خلاف شيخ طوسى (ره) نقل شده ادّعاء اجماع نموده بر اينكه بيع سرگين نجس حرام است و دليل آن علاوه بر اخبار قبلى روايت اين شعيب است، در اين روايت آمده:

ثمن العذرة من السّحت (پوليكه در مقابل عذره گرفته مى‌شود حرام است).

بلى، در روايت محمّد بن مضارب آمده است:

لا بأس ببيع العذره (فروش عذره اشكالى ندارد).

و بدين ترتيب بين اين روايت و روايت ابن شعيب تنافى و تهافت واقع مى‌شود.

تشريح المطالب، شرح فارسى بر مكاسب ؛ ج‌١ ؛ ص٤١

حوم شيخ طوسى بين ايندو حديث چنين جمع كرده:

روايت ابن شعيب محمول است بر عذره انسان و روايت دوّمى بر عذره بهائم حمل مى‌گردد، بنابراين روايت اوّل دلالت دارد بر حرمت بيع عذره انسان و دوّمى حاكم است باينكه عذره بهائم را مى‌توان فروخت و پرواضح است كه بين ايندو