تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٣١ - ذكر اخبار داله بر جواز بيع روغن متنجس

امّا روغن زيتون را پس نفروش مگر آنكه بمشترى اعلان كنى كه نجس است تا وى آنرا براى روشنائى بخرد.

و امّا براى خوردن پس هرگز نبايد خريد و فروش شود.

و امّا روغن، پس اگر مايع و روان باشد آن نيز حكم روغن زيتون را دارد و اگر جامد باشد و موش بالاى آن قرار گرفته حكم آنستكه آنچه در زير موش مرده قرار گرفته و اطرافش را جدا كرده و باقى مانده اشكالى ندارد.

و عسل نيز در صورت جامد بودن همين حكم را دارد.

شرح مطلوب‌

قوله: و الاخبار به مستفيضة: ضمير در « به » به جواز بيع راجع است.

قوله: الصّحيح عن معاوية بن وهب عن ابى عبد اللّه عليه السّلام: روايت مذكور را مرحوم كلينى در كافى طبع جديد ج (٦) ص (٢٦١) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن يحيى، از احمد بن محمّد، از على بن الحكم، از معاوية بن وهب، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال: قلت له الخ.

قوله: جرذ: بضم جيم و فتح راء نوعى از موش مى‌باشد.

قوله: و اخويه: يعنى روغن و عسل.

قوله: من جهة كونه مايعا: ضمير در « كونه » به زيت راجع است.

قوله: اشعار بذلك: مشار اليه « ذلك » فرق بيه زيت و اخويه مى‌باشد.

قوله: و منها الصّحيح عن سعيد الاعرج:

مؤلّف گويد:

اين روايت صحيحه حلبى است نه صحيحه سعيد اعرج و بنظر اشتباهى در مقام واقع شده و بهرتقدير روايت مذكور را مرحوم شيخ طوسى در كتاب تهذيب طبع جديد ج (٩) ص (٨٦) باين شرح نقل مى‌كند:

حسين بن سعيد، از محمّد بن ابى عمير، از حمّاد، از حلبى، قال:

سئلت ابا عبد اللّه عليه السّلام عن الفأرة و الدّابة تقع فى الطّعام و الشّراب، فتموت فيه فقال: