تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٩ - بيع و فروش مردار

قوله: لم يجز بيعه: ضمير در « بيعه » به مذكّى عود مى‌كند.

قوله: ايضا: يعنى همانطورى در صورت اوّل جايز نيست.

قوله: لانّه لا ينتفع به: ضمير در « لانّه » بمعناى « شأن » بوده و در « به » به مذكّى راجع است.

قوله: فهو فى حكم الميتة: ضمير « هو » به مذكّى عود مى‌كند.

قوله: فاكل المال بازائه: يعنى بازاء المذكّى.

قوله: و من هنا يعلم انّه لا فرق: ضمير در « انّه » به معناى شأن مى‌باشد.

قوله: فى صحيحة الحلبى و حسنته: مقصود از صحيحه روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آنرا در ج (١٢) ص (٦٧) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن يعقوب، از محمّد بن يحيى، از احمد بن محمّد، از علىّ بن الحكم، از ابى المعزا، از حلبى قال: سمعت ابا عبد اللّه عليه السّلام يقول:

اذا اختلط الذكّى و الميتة باعه ممّن يستحلّ الميتة و اكل ثمنه.

و مراد از حسنه روايت ديگرى است كه صاحب وسائل عليه الرّحمه آنرا در ج (١٢) ص (٦٨) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن يعقوب، از على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از حمّاد، از حلبى، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام انّه سئل عن رجل كان له غنم و بقر و كان يدرك الذكّى منها، فيعز له و يعزل الميتة ثمّ انّ الميتة و الذّكى اختلطا كيف يصنع به؟

قال: يبيعه ممّن يستحلّ الميتة و يأكل ثمنه فانّه لا بأس به.

قوله: و حكى نحوهما عن كتاب علىّ بن جعفر: مرحوم صاحب وسائل پس از نقل حديث حسنه حلبى فرموده است:

و رواه علىّ بن جعفر فى كتابه، عن اخيه موسى بن جعفر عليه السّلام مثله.

قوله: و هو مشكل: ضمير « هو » به عمل بهذه الاخبار راجع است.

مؤلّف گويد:

وجه اشكال در عمل باين اخبار آنستكه با قاعده مسلّمه يعنى وجوب اجتناب از اطراف علم اجمالى منجّز مخالفت دارند.

قوله: مع انّ المروىّ عن امير المؤمنين عليه السّلام الخ: اين روايت را مرحوم حاجى‌