تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٩ - وجه جواز بيع بول شتر

حرمت آن استخباث و قذارتى است كه در آن مى‌باشد مانند بول گاو و شتر اگرچه فرض كنيم جهت دواء مورد استفاده قرار گرفته و آنها را مى‌آشامند چه آنكه شرب بمنظور دواء منفعت جزئى و نادرى بوده كه نبايد بآن اعتناء نمود و آنرا مجوّز بيع قرار داد. انتهى كلام العلّامة.

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

در تتمّه گفتار علّامه (ره) و تثبيت فرموده ايشان مى‌گوئيم:

بلكه منفعت محلّله‌اى كه تنها در فرض اضطرار حلال است اگرچه كلّى بوده و نادر محسوب نشود ابدا مجوّز بيع نيست چنانچه قبلا دانسته شد.

شرح مطلوب‌

قوله: على ما فى جامع المقاصد: كتاب جامع المقاصد تصنيف مرحوم محقّق كركى موسوم به محقّق ثانى بوده كه در شرح بر قواعد مرحوم علّامه حلّى تدوين و تنظيم گرديده است.

قوله: و عن ايضاح النّافع: كتاب ايضاح النّافع تصنيف مرحوم شيخ ابراهيم قطيفى معاصر محقّق ثانى (ره) است كه در شرح مختصر النّافع مرحوم محقّق اوّل تنظيم شده است.

قوله: فى رواية الجعفرى: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٧) ص (٨٧) طبع جديد باين شرح نقل فرموده است:

محمّد بن يعقوب، از محمّد بن يحيى، از احمد بن محمّد بن عيسى، از بكر بن صالح، از جعفرى قال:

سمعت ابا الحسن موسى عليه الصّلوة و السّلام يقول: ابوال الابل خير من البانها و يجعل اللّه الشّفاء فى البانها.

قوله: رواية سماعة: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٧) ص (٨٨) باين شرح نقل فرموده:

از احمد بن فضل، از محمّد بن اسمعيل بن عبد اللّه، از زرعه، از سماعه قال:

سئلت ابا عبد اللّه عليه السّلام عن شرب الرّجل ابوال الابل و البقر و الغنم ينعت له‌