بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧٧ - ٧/ ٩ تحمل ناملايمات

خداوند به او فرمود: «به دوزخ برو و به آن و آنچه در آن براى اهلش آماده ساخته‌ام، بنگر».

[جبرئيل آمد و ديد كه‌] آن، طبقات مختلفى دارد. به نزد خدا باز گشت و گفت: به عزّتت سوگند كه هر كس وصف آن را بشنود، وارد آن نخواهد شد!

پس خداوند، دستور داد و شهوت‌ها آن را در ميان گرفتند. آن گاه به جبرئيل فرمود: «حال به سوى دوزخ باز گرد».

جبرئيل باز گشت و گفت: به عزّتت سوگند كه مى‌ترسم هيچ كس از آن نَرَهد؛ بلكه همگان دوزخى شوند!

٥١٤ امام على عليه السلام: با ناملايمات است كه بهشت به دست مى‌آيد.

٥١٥ امام على عليه السلام‌- از سخنان ايشان به مردم بصره-: پس در آن هنگام (وقوع فتنه‌ها)، هر كس كه مى‌تواند خويشتن را بر طاعت خداى عز و جل بِدارد، چنان كند. اگر شما از من فرمان بريد، هر آينه من، شما را به خواست خدا، به راه بهشت مى‌برم، هر چند كه راهى سراسر دشوارى و تلخكامى است.

٥١٦ امام على عليه السلام‌- از سخنرانى ايشان در بيان ارزش قرآن-: از گفتار خدا سود بريد، و اندرزهاى خدا را به گوش گيريد، و پند خدا را پذيرا شويد؛ زيرا خداوند با دلايل آشكار، حجّت را بر شما تمام كرده و هر گونه بهانه‌اى را از شما گرفته و كارهايى را كه خوشايند و ناخوشايند اوست، برايتان بيان كرده است تا از آنها پيروى كنيد و از اينها دورى ورزيد؛ چرا كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمود: «بهشت را ناخوشايندها در ميان گرفته‌اند و دوزخ را خوشايندها احاطه كرده‌اند».

بدانيد كه چيزى از طاعت خدا نيست، مگر آن كه با بى‌ميلى انجام مى‌پذيرد، و چيزى از معصيت خدا نيست، مگر آن كه با ميل صورت مى‌پذيرد. پس، خداى رحمت كند آن كسى را كه از اميال خويش دست بردارد و هواى نفْس خود را سركوب كند؛ زيرا اين نفْس، به سختى، دست بر مى‌دارد و پيوسته به نافرمانى و هوس، شوق دارد.

٥١٧ امام باقر عليه السلام: بهشت، پيچيده در ناملايمات و شكيبايى [بر آنها] است. پس هر كه در دنيا بر ناملايمات بشكيبد، به بهشت مى‌رود؛ و دوزخ، پيچيده در