بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٧ - ٤/ ٢٥ زيبايى بهشتيان
«در آن روز، چهرههايى درخشان و خندان و شاداباند و در آن روز، چهرههايى هستند كه بر آنها غبار نشسته و آنها را تاريكى پوشانده است. آنان، همان كافران بدكارند».
«در آن روز، چهرههايى شاداباند. از كوشش خود، خشنودند. در بهشتى بريناند».
حديث
٢٤٤ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سوگند به آن كه كتاب (قرآن) را بر محمّد فرو فرستاد، اهل بهشت پيوسته بر حُسن و زيبايىشان افزوده مىشود، همچنان كه در دنيا پيوسته زشتتر و پيرتر مىشوند.
٢٤٥ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اهل بهشت، در حالى برانگيخته مىشوند كه به صورت آدمى سى و سه سالهاند، صورتهايشان از مو پيراسته است و چشمانى سرمه كشيده دارند.
سپس آنان را به نزد درختى در بهشت مىبرند و از آن درخت بر ايشان جامه مىپوشانند. جامههايشان هرگز كهنه نمىشود و جوانىشان هيچ گاه از بين نمىرود.
٢٤٦ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس كه بهشتى باشد و بميرد، كوچك باشد يا بزرگ، در بهشت، سى ساله خواهد بود و هرگز بر سنّ او افزوده نخواهد شد. اهل دوزخ نيز همين گونهاند.
٢٤٧ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اهل بهشت، در حالى به بهشت وارد مىشوند كه بدنها و صورتهايى عارى از مو دارند، سيمينبَرند، موهاى سرشان پُر چين و شكن