بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٨٩ - ١٥/ ١٠ وراثت بهشتيان

[پاداش‌] آنچه انجام مى‌داديد، ميراث يافته‌ايد».

٨٩٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ بنده‌اى نيست، مگر آن كه دو خانه دارد: خانه‌اى در بهشت و خانه‌اى در دوزخ. مؤمن، خانه‌اش در بهشت، ساخته مى‌شود و خانه دوزخش ويران مى‌گردد و كافر، خانه‌اش در بهشت، ويران مى‌گردد و خانه دوزخش ساخته مى‌شود.

٨٩١ امام زين العابدين عليه السلام‌- در دعا-: بار خدايا! ... ما را از بندگان شايسته‌ات قرار ده؛ «همانان كه فردوس را به ارث مى‌برند و در آن، جاويدان‌اند».

٨٩٢ امام باقر عليه السلام‌- در باره اين سخن خداى متعال: «ستايش، خدايى را كه وعده‌اش به ما را تحقّق بخشيد و سرزمين را به ما ميراث داد. در هر جاى بهشت كه بخواهيم، جاى مى‌گزينيم»-: مقصود [از سرزمين‌]، سرزمين بهشت است.

٨٩٣ امام صادق عليه السلام: خداوند، هيچ مخلوقى نيافريد، مگر آن كه براى او منزلى در بهشت و منزلى در دوزخ قرار داد. پس چون اهل بهشت در بهشت و اهل دوزخ در دوزخ جاى گيرند، منادى‌اى بانگ مى‌زند كه: «اى اهل بهشت! بنگريد». بهشتيان به دوزخ مى‌نگرند و منزل‌هايشان در دوزخ برايشان بالا آورده مى‌شود. سپس به ايشان گفته مى‌شود: «اينها منزل‌هاى شما بود كه اگر پروردگارتان را نافرمانى مى‌كرديد، به آنها وارد مى‌شديد». پس اگر بنا بود كسى از خوش‌حالى بميرد، بهشتيان در آن روز از خوش‌حالىِ اين كه عذاب از ايشان برطرف شده است، مى‌مُردند.

آن گاه [به دوزخيان‌] ندا مى‌شود كه: «اى گروه‌هاى دوزخى! سرهايتان را بلند كنيد و به منزل‌هاى خود در بهشت بنگريد». دوزخيان، سرهاى خود را بلند مى‌كنند و منزل‌هاى خود در بهشت و نعمت‌هاى آن را مى‌بينند. پس به ايشان گفته مى‌شود: «اينها منزل‌هاى شما بود كه اگر پروردگارتان را فرمان مى‌برديد، به‌