دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٢١٣٢

ابوحنيفه دينوري
همانجا) شاعري است به نام ابوحنيفه اسكاف كه در عهد سلطان سنجر سلجوقي (٥١١-٥٥٢ ق/١١١٧-١١٥٧ م)، در مرو به سرودن رباعي و شغل كفشگري، روزگار مي گذرانده است (عوفي،٢/١٧٥؛ شرواني،١٦٢،١٩٣،٣٩٥).
اينكه بعضي ابوحنيفه را شاعر دربار مسعودبن محمود دانسته اند(رازي،١/٣٣٢؛ اوحدي، هدايت، همانجاها) سهو و اشتباه است، زيرا به گفته بيهقي،ابوحنيفه سالها پس از مرگ مسعودبن محمود، روزگار جواني خود را مي گذرانده (ص ٣٦٠-٣٦١) و ظاهرا" فقط با دربار مسعودبن ابراهيم مربوط بوده است.
ترديدي نيست كه ابوحنيفه اسكافي، داراي تاليفات و نيز ديوان اشعار بوده است، چرا كه سرآغاز آشنايي ابراهيم بن مسعود با ابوحنيفه، در واقع آشنايي با نوشته هاي او در زندان بوده است(بيهقي،٤٨٦-٤٨٧)،اما از مجموع آثار ابوحنيفه، تنها چند قصيده باقي است كه بيهقي آنها را در تاريخ خود نقل كرده است.
مأخذ:اذر بيگدلي،لطفعلي،اتشكده،به كوشش حسن سادات ناصري،تهران،١٣٣٨ش؛اوحدي بليانيمحمدبن معين الدين،عرفات العاشقين،نسخه خطي كتابخانه ملك،شماره٥٣٢٤؛ بيهقي،ابوالفضل، تاريخ، به كوشش علي اكبر فياض،مشهد،١٣٥٦ش؛ ثعالبي، عبدالملك بن محمد، يتيمه الدهر،بيروت،١٣٧٧ق؛ رازي، امين احمد، هفت اقليم، به كوشش جواد فاضل،تهران١٣٤٠ش؛ سنائي،
مجدودبن ادم،((كارنامه بلخ)) فرهنگ ايران زمين،ج٣ تهران ١٣٤٤ش؛ شرواني، جمال خليل،نزهه المجالس، به كوشش محمد امين رياحي تهران ١٣٦٦ش؛ عوفي، محمدبن محمد،لباب الالبلب، به كوشش ادوارد براون لندن١٣٢٤ق/١٩٠٦م؛ نظامي عروضي، احمدبن عمر، چهار مقاله، به كوشش محمد قزويني تهران١٣٢٧ق/١٩٠٩م؛ هدايت، رضاقلي خان، مجمع الفصحا، به كوشش مظاهر مصفا، تهران ١٣٣٦ش.
ابوحنيفه دينوري، نك:دينوري.