عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١٢ - دو كرامت از جابر جعفى

دمى با تو بودن كه جان جهانى‌

بود خوشتر از يك جهان زندگانى‌

بكن جلوه‌اى شاهد عالم‌آرا

كه چون شمع دارم سر سرفشانى‌

ز طور تو هيهات اگر پا بگيرم‌

نينديشم از پاسخ لن ترانى‌

چو پروانه پروا ندارم ز آتش‌

بود نيستى هستى جاودانى‌

بسى دورم از شاهراه طريقت‌

ز كوى حقيقت نديدم نشانى‌

چه باشد كه افتاده‌اى را به همت‌

به سر حد اقليم عزت رسانى‌

خرابم كن از باده عشق چندان‌

كه آسوده گردم ز دنياى فانى‌

دل «مفتقر» در هواى تو خون شد

بيا تا كه باقى بود نيمه جانى‌