عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥٦ - حق نمك

بلندى سر ما خاكسارى در توست‌

به نزد خلق عزيزيم ز آن كه خوار توايم‌

تويى قرار دل ما اگر قرارى هست‌

وگر قرار نداريم بى‌قرار توايم‌

به سوى توست به هر سو كه مى‌كنيم سفر

به هر ديار كه باشيم در ديار توايم‌

اگر اطاعت تو مى‌كنيم مخلص تو

وگر كنيم گناهى گناهكار توايم‌

به هرچه در دل ما بگذرد تو آگاهى‌

اگر ز خلق نهانيم آشكار توايم‌

ز كرده‌هاى بد خويشتن بس خجليم‌

بپوش پرده عفوى كه شرمسار توايم‌

اگرچه نامه سياهيم از اطاعت تو

چو «فيض» دشمن ديويم و دوستدار توايم‌

بگوش هوش شنيدم كه هاتفى مى‌گفت‌

غمين مباش كه ما يار غمگسار توايم‌