عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧١ - كميل بن زياد نخعى

كمال خوش رفاقتى‌

حضرت صادق ٧ از پدر بزرگوارش امام باقر ٧ روايت مى‌كند: على ٧ با مردى از اهل ذمه همراه شد. مرد ذمى به او گفت: اى بنده خدا! قصد كجا دارى؟

حضرت فرمود: كوفه. هنگامى كه بر سر دوراهى راه ذمى تغيير كرد حضرت هم مسيرش را از كوفه به مسير ذمى تغيير داد. ذمى گفت: تو خيال كوفه نداشتى؟

فرمود: آرى خيال كوفه داشتم. ذمى گفت: راه را رها كردى؟ فرمود: دانستم.

گفت: در حالى كه دانستى چرا همراه من شدى؟ فرمود: اين از كمال خوش رفاقتى است كه مرد دوستش را هنگام جدايى مشايعت كند و پيامبر ما اين گونه به ما فرمان داده است. ذمى گفت: پيامبر اين چنين گفته است؟ حضرت فرمود: آرى. ذمى گفت: تنها پيرو واقعى او كسى است كه از او در كارهاى باارزش پيروى كرده است و من نزد تو شهادت مى‌دهم كه من هم بر طريقه و روش تو هستم. پس ذمى با على ٧ بازگشت و زمانى كه حضرت را شناخت مسلمان شد[١].

كميل بن زياد نخعى‌

دانشمندان و علماى بزرگ چه شيعه مسلك و چه سنى مذهب، كميل را به قوت ايمان و قدرت روح و انديشه پاك و خلوص نيت و متخلق به اخلاق حميده و آراسته به اعمال شايسته ستوده‌اند.

بزرگان هر دو مسلك بر عدالت و جلالت و عظمت و كرامت او اتفاق نظر دارند.

[١] - كافى: ٢/ ٦٧٠، باب حسن الصحابة و حق الصاحب فى السفر، حديث ٥؛ وسائل الشيعه: ١٢/ ١٣٤، باب ٩٢، حديث ١٥٨٦٣.